logo1a
STRONA GŁÓWNA CODZIENNOŚĆ JAK POZNALIŚMY BOGA PYTANIA RECENZJE LINKI
powrót CZY DARY DUCHA ŚWIĘTEGO MOŻNA UTRACIĆ ?
podstrona
Istnieje pogląd, że chrześcijanie, którzy otrzymali dary Ducha Świętego nie mogą
ich utracić, cokolwiek by się zdarzyło. Zwolennicy tego poglądu odwołują się
przy tym do jedynego fragmentu w Biblii, który ma to potwierdzać. Jest to fragment
Listu do Rzymian 11,29 ( podaję w sześciu tłumaczeniach):

Biblia Warszawska:	 	Nieodwołalne są bowiem dary i powołanie Boże.
Biblia Tysiąclecia:		Bo dary łaski i wezwanie Boże są nieodwołalne.
B. Warsz.-Praska:	 	Nieodwołalne są bowiem wszystkie dary i samo
                                powołanie Boże.
Biblia Gdańska: 		Albowiem darów swoich i wezwania Bóg nie żałuje.
Biblia  ks. Wujka:		Nie żałuje powiem Bóg darów i wezwania.
Grecko-Polski NT:		Nieżałowanymi bowiem dary i powołanie Boga

nieodwołalne (gr. ametamelomai, 3222) - nie żałować, nie czuć żalu, nie zmieniać myśli;
dary (gr. charismata, 5335) - łaska, dar łaski, charyzmat;

Jak widzimy, słowo "nieodwołalne" w grece ma inne znaczenie, niż w języku polskim.
Najwierniejsze jest więc tłumaczenie w Biblii Gdańskiej, Biblii ks. Wujka,
oraz w przekładzie interlinearnym.
Dlaczego są tak istotne różnice w tłumaczeniach? Moim zdaniem wynika to
z intencji tłumacza. Greckie lub hebrajskie słowa mają często wiele znaczeń.
Tłumacze, chcąc jak najbardziej zrozumiale przekazać treść Słowa Bożego, czasem
wybierają tłumaczenie oddające jak najlepiej sens danego wersetu. Zacytuję
teraz cały fragment wspomnianego Listu do Rzymian:

Rzym.11,25  A żebyście nie mieli zbyt wysokiego o sobie mniemania, chcę wam,
            bracia, odsłonić tę tajemnicę: zatwardziałość przyszła na część
            Izraela aż do czasu, gdy poganie w pełni wejdą,
11,28	 Co do ewangelii, są oni nieprzyjaciółmi Bożymi dla waszego dobra,
         lecz co do wybrania, są umiłowanymi ze względu na praojców.
11,29	 Nieodwołalne są bowiem dary i powołanie Boże.

Główna  treść tego fragmentu dotyczy narodu izraelskiego. Bóg uczynił Izrael swoim
narodem wybranym, i poręczył to przysięgą (Iz.48,12). Bóg powołał ten naród do
spełnienia szczególnej roli w dziejach ludzkości, i to się nie zmienia. Tego Bóg
nie odwołał, i nie żałuje. Błogosławieństwo, ze względu na przodków,  nadal
dotyczy całego narodu.
Bóg ustanowił jednak pewne reguły, a nieprzestrzeganie ich przez Jego lud powoduje
określone konsekwencje.  Fakt uczynienia Izraela narodem wybranym daje profity tylko
w przypadku przestrzegania tych reguł. Naród wybrany miał być świadectwem
dla innych narodów, Bóg chciał móc się nim 'chwalić'. Jeśli jednak Izraelita
nie przestrzega przykazań, ponosi konsekwencje, jak każdy inny człowiek. I wtedy
nie ma żadnego pożytku z darów, i wybrania.

Jak widać, pomimo różnych znaczeń słowa "ametamelomai", celowe jest użycie
tłumaczenia "nieodwołalne", aby sens fragmentu był zrozumiały.
Zrozumiałem jest też tłumaczenie słów w/w fragmentu Listu do Rzymian "nie żałuje,
nie czuje żalu", gdyż Bóg dając dar - na pewno dobrze to przemyślał, i tego
nie żałował.

Jednak każdy fragment Biblii, w którym jest mowa o darach Ducha Świętego, należy
rozważać indywidualnie.

Biblia zawiera wersety świadczące jednoznaczne o tym, że dary duchowe można utracić.

Należy pamiętać, że dary Ducha Świętego daje człowiekowi tylko Duch Święty,
nikt inny.
Jest to więc możliwe tylko wtedy, gdy człowiek wierzy w Boga, wykonuje Jego Słowa,
jest Mu posłuszny.

Pod pojęciem 'dary Ducha Świętego' rozumiem nadnaturalne przejawy działania Boga,
zsyłane przez Ducha Świętego.

Gdy człowiek nawróci się, może otrzymać dar Ducha Świętego, najczęściej dar
mówienia innymi językami (rzadziej prorokowania; Dz.19,6). I może tego daru używać
na chwałę Bożą.
Jest to dużym świadectwem dla niego i wszystkich ludzi wokoło.
Zdarza się jednak, że taka osoba odchodzi od Boga, mimo to nadal modli się
w innym języku.
Fakt ten może sprawiać złudne wrażenie, że z tą osobą jest wszystko w porządku.
No bo - nadal ma dar języków.
Jak to rozumieć?
Póki  Duch Święty zamieszkuje w chrześcijaninie, to i dar duchowy na pewno jest
od Boga.
Jednak jeżeli Duch Święty opuści chrześcijanina ( np. z powodu trwania w grzechu )
to przestaje on być chrześcijaninem, i na pewno nie ma już daru Ducha Świętego.
( zobacz rozważanie: "Czy chrześcijanin może być opętany, mieć demona?" )
Jest to bardzo ważne stwierdzenie, bo to, co niektórzy uważają za dary Ducha
Świętego, może nimi nie być.
Takie wyjaśnienie ma uzasadnienie biblijne. Podam tu przykład proroków, którzy
mieli 'ducha kłamliwego':

1Król.22,12	 Wszyscy też prorocy tak samo prorokowali, mówiąc: Wyrusz do Ramot
                 Gileadzkiego, a poszczęści ci się i Pan wyda je w ręce króla.
22,13	 A posłaniec, który poszedł aby przywołać Micheasza, rzekł do niego tak:
         Oto wszystkie wypowiedzi proroków są jednakowo pomyślnie dla króla;
         oby i twoje słowa były jak słowa każdego z nich: przepowiadaj dobrze.
22,14	 A Micheasz odpowiedział: Jako żyje Pan, że będę mówił tylko to, co mi
         powie Pan.
22,15	 A gdy przyszedł do króla, król rzekł do niego: Micheaszu, czy mamy ruszyć
         przeciwko Ramot Gileadzkiemu na wojnę, czy też tego zaniechać?
         A on odpowiedział: Wyrusz, a poszczęści ci się i Pan wyda je w ręce króla.
22,16	 Tedy rzekł król do niego: Ileż razy mam cię zaklinać, abyś mi nie mówił
         nic innego, jak tylko prawdę w imieniu Pana?
22,17	 Wtedy rzekł: Widziałem całego Izraela rozproszonego po górach Jak owce,
         które nie mają pasterza. Pan zaś rzekł: Ci nie mają pana, Niechaj każdy
         wraca do swego domu w pokoju.
22,18	 Wtedy król izraelski rzekł do Jehoszafata: Czy nie mówiłem ci, że ten
         nie zwiastuje mi nic dobrego, a tylko złe?
22,19	 On zaś rzekł: Słuchaj przeto słowa Pańskiego: Widziałem Pana siedzącego
         na swoim tronie, a cały zastęp niebieski stał przy nim, po jego prawicy
         i po lewicy.
22,20	 A Pan rzekł: Kto zwiedzie Achaba, aby wyruszył i poległ w Ramot Gileadzkim?
         I jeden mówił to, a drugi owo.
22,21	 Wtedy wystąpił Duch i stanął przed Panem, i rzekł: Ja go zwiodę.
         A Pan rzekł do niego: W jaki sposób?
22,22	 A on odpowiedział: Wyjdę i stanę się duchem kłamliwym w ustach
         wszystkich jego proroków. Wtedy On rzekł: Tak, ty go zwiedziesz,
         ty to potrafisz. Idź więc i uczyń tak!
22,23	 Otóż teraz włożył Pan ducha kłamliwego w usta tych wszystkich twoich
         proroków; Pan zapowiedział tobie nieszczęście.
22,24	 Wtedy przystąpił Sedekiasz, syn Kenaana, i uderzył Micheasza w policzek,
         mówiąc: Jak to? Więc Duch Pana odszedł ode mnie, aby mówić przez ciebie?

Oni byli prorokami Boga, otrzymali dar prorokowania. Jednak w jakimś momencie
zaczęli grzeszyć. Duch Święty od nich odszedł, a wszedł duch kłamliwy. Jeden z ich
grzechów jest widoczny - chcieli się przypodobać królowi i "prorokowali" według
jego oczekiwań. Popełniali grzech nieposłuszeństwa Bogu. Może bali się króla
( jak początkowo Micheasz ), może zrobili to dla korzyści finansowych,
lub innych.
Faktem jest, że nie prorokowali już z Ducha Świętego. Nastąpiła podmiana na
ducha kłamstwa.
Prorok Sedekiasz zdawał sobie sprawę, że możliwe jest odejście Ducha Bożego,
choć nie chciał przyjąć do wiadomości, że to się stało.
Jednak Bóg wykorzystuje nawet takie sytuacje, aby realizować swoją wolę
(także poprzez nieposłusznych).

Zauważmy, jaka była reakcja Sedekiasza na prawdziwe proroctwo Micheasza. Agresja,
gniew, rękoczyny. Publicznie podważa on autorytet uznanego proroka. U Sedekiasza
pojawiła się pycha. Taki brak pokory świadczy wyraźnie, że odszedł on od Boga.

Tak więc Sedekiasz i inni fałszywi prorocy dostali ducha kłamliwego, szatan przez
ich usta ogłaszał kłamstwa, aby oszukać króla. Na pewno był to szatan
( lub jego demon ), bo Bóg i Jego aniołowie nie kłamią.

Podsumowując,  możliwe są następujące opcje dotyczące darów duchowych:

a/ człowiek otrzymuje dary Ducha Świętego, i one się manifestują ( 1Kor.12, Dz.19,6);
   dotyczy to tylko ludzi nawróconych, posłusznych Bogu (co zwykle poznajemy
   po ich sposobie życia)

b/ człowiek otrzymuje dar od Ducha Świętego, ale gdy człowiek odchodzi od Boga -
   odchodzi też od niego Duch Święty; wtedy sytuację wykorzystuje szatan,
   podrabiając dary Boże ( np. w/w fałszywe proroctwa )

c/ człowiek otrzymuje dar od szatana, który podrabia dzieła Boże:

Dz.16,16    A gdyśmy szli na modlitwę, zdarzyło się, że spotkała nas pewna
               dziewczyna, która miała ducha wieszczego, a która przez swoje
               wróżby przynosiła wielki zysk panom swoim.
16,17	 Ta, idąc za Pawłem i za nami, wołała mówiąc: Ci ludzie są sługami Boga
         Najwyższego i zwiastują wam drogę zbawienia.
16,18	 A to czyniła przez wiele dni. Wreszcie Paweł znękany, zwrócił się do ducha
         i rzekł: Rozkazuję ci w imieniu Jezusa Chrystusa, żebyś z niej wyszedł.
         I w tej chwili wyszedł.

Widzimy więc, że to, że ktoś ma jakiś dar - nie zawsze znaczy że pochodzi on od Boga.
Jako chrześcijanie, możemy łatwo to sprawdzić, choć zwykle wymaga to czasu.
Wystarczy obserwować zachowanie tego człowieka, i konfrontować z Biblią jego życie
i efekty jego darów.
Rozpoznanie jest bardo ważne, bo wiemy, że osoby z fałszywymi darami duchowymi
oszukały wielu chrześcijan:
. fałszywe proroctwa odebrały wolność wyboru w wielu ważnych decyzjach życiowych
  ( np.małżeństwa)
. fałszywe języki dawały pozór, że ktoś jest blisko Boga
. fałszywe dary uzdrawiania uniemożliwiły korzystanie z pomocy medycznej


Podsumowując, można stwierdzić że:

- dary Ducha Świętego można utracić, gdy odchodzi się od Boga
- nie każdy dar duchowy pochodzi od Boga
- należy sprawdzać z Biblią czy dar duchowy pochodzi od Boga, żeby się nie dać
  oszukać.

Zakończę bardzo ważnym wersetem, z 1 L. do Kor. 13,1-2:

"Choćbym mówił językami ludzkimi i anielskimi, a miłości bym nie miał, byłbym
 miedzią dźwięczącą lub cymbałem brzmiącym.
 I choćbym miał dar prorokowania, i znał wszystkie tajemnice, i posiadał całą wiedzę,
 i choćbym miał pełnię wiary, tak żebym góry przenosił, a miłości bym nie miał,
 byłbym niczym"

Bibliografia:
1. Studio Biblijne 1.0 SE, wyd. Samson Digital System, 1998 ( Biblie - BW, BT, BWP ).
2. Grecko- polski Nowy Testament, ks. Remigiusz Popowski, Michał Wojciechowski,
   wyd. Vocatio, 1994
3. Wielki słownik grecko-polski Nowego Testamentu, ks. Remigiusz Popowski
   wyd. Vocatio, 2006 ( liczby przy greckich słowach to pozycja w słowniku ).
4. Hebrajsko-polski Stary Testament - Prorocy, opr. Anna Kuśmirek, red. nauk.
   ks. prof. dr hab. Waldemar Chrostowski, wyd. Vocatio, 2008

Opracowano: 2012-01-04


golab1
mail2
KONTAKT