logo1a
STRONA GŁÓWNA CODZIENNOŚĆ JAK POZNALIŚMY BOGA PYTANIA RECENZJE LINKI
powrót DZIESIĘCINA - INWESTYCJA W KRÓLESTWO BOŻE
podstrona
Na wstępie przeczytam znany fragment Słowa Bożego z Mat.6,31-34:

6,31	 Nie troszczcie się więc i nie mówcie: Co będziemy jeść? albo:
         Co będziemy pić? albo: Czym się będziemy przyodziewać?
6,32	 Bo tego wszystkiego poganie szukają; albowiem Ojciec wasz niebieski wie,
         że tego wszystkiego potrzebujecie.
6,33	 Ale szukajcie najpierw Królestwa Bożego i sprawiedliwości jego,
         a wszystko inne będzie wam dodane.
6,34	 Nie troszczcie się więc o dzień jutrzejszy, gdyż dzień jutrzejszy będzie
         miał własne troski. Dosyć ma dzień swego utrapienia

Chciałbym  zwrócić uwagę na ten fragment. Powiedział to sam Pan Jezus w Kazaniu na
Górze - nauczanie to nadal aktualne. Ludzie wokół nas, sąsiedzi, znajomi, rodzina,
a także my sami, bracia i siostry , w większym lub mniejszym stopniu staramy się
o zapewnienie jedzenia, picia czy ubrania. Ludzie starają się zgromadzić sobie
jak najwięcej bogactw aby mieć zabezpieczenie na starość. Kupują nieruchomości,
złoto, lokują pieniądze w banku lub inwestują w fundusze emerytalne.
Ktoś z was może powiedzieć - i co w tym złego? Przecież Pan Bóg daje nam pieniądze
i możemy ich używać, oby tylko uczciwie. Przecież pomnażając rozsądnie posiadany
majątek możemy pomóc sobie i innym. Fakt, że samo w sobie nie jest to złe,
ale przy zachowaniu podstawowej, biblijnej zasady.
Pozwólcie, że przytoczę tu jeszcze Słowo z Mat.6,19-21:

6,19	 Nie gromadźcie sobie skarbów na ziemi, gdzie je mól i rdza niszczą
         i gdzie złodzieje podkopują i kradną;
6,20	 ale gromadźcie sobie skarby w niebie, gdzie ani mól, ani rdza nie niszczą
         i gdzie złodzieje nie podkopują i nie kradną.
6,21	 Albowiem gdzie jest skarb twój - tam będzie i serce twoje.

Biorąc pod uwagę fragment, który czytałem na początku i obecny mamy podstawową
zasadę, jaką powinien się kierować chrześcijanin odnośnie majątku:

- szukanie najpierw królestwa Bożego i sprawiedliwości jego czyli gromadzenie
  sobie skarbów w niebie.

Każdy, kto inwestuje w ten świat musi pamiętać, że świat nie daje nam pewności,
co do naszego majątku - wystarczy jakiś kryzys, jakaś wojna, czy krach państwa
a zostanie zniszczony dom, w który zainwestowaliśmy, upadnie bank a towarzystwo
emerytalne ogłosi bankructwo.

Niebezpieczeństwo dotyczy zarówno tych którzy mają ledwie na chleb jak i tych,
którzy mają dużo pieniędzy. Każdy ma coś, co może stracić - i jeśli to co posiadasz,
przesłania ci Pana Jezusa, to po stracie pozostanie tobie oprócz straty materialnej,
załamanie, żal, złość i nierzadko pretensja do Pana Boga.
Pamiętam jak jeszcze przed nawróceniem, bałem się, że ktoś się włamie do mojej
piwnicy, gdzie trzymałem różne cenne dla mnie rzeczy. Ciągle to mnie trapiło ale
z chwilą gdy uwierzyłem w Pana Jezusa - przestało to być dla mnie tak ważne,
co ze zdziwieniem stwierdziłem. Zacząłem się cieszyć, że Pan Jezus nad wszystkim
czuwa i że nauczył mnie nie przywiązywać się do rzeczy materialnych.
Jeśli gromadzimy sobie skarb w niebie, szukamy Królestwa Bożego i sprawiedliwości
jego, to nigdy się nie zawiedziemy - bo to co zgromadzimy w Niebie jest trwałe
i nikt nam tego nie odbierze. Inwestujmy więc najpierw w Królestwo Boże.

Niektórzy zapytają ale jak mamy gromadzić skarb w Niebie, jak szukać Królestwa Bożego
i Jego sprawiedliwości - pokazuję Biblię - to jest odpowiedź !
To jest nasz poradnik - jest w niej wszystko co potrzeba aby być w Bogu bogatym.
A to jest podstawa do zarządzania naszym majątkiem.

Jednym ze sposobów szukania Królestwa Bożego jest dziesięcina jako dar dla Boga.

                                 *******

I. DZIESIĘCINA, CO NA TEN TEMAT MÓWI BIBLIA   

1. Kiedy zaczęto dawać Bogu dziesięcinę ? 

Dziesięcinę zaczęto dawać Bogu jeszcze przed ustanowieniem zakonu. Mamy jednoznaczne
przykłady dania dziesięciny Bogu przez Abrama i Jakuba

1M.14,18 Melchisedek zaś, król Salemu, wyniósł chleb i wino.
         A był on kapłanem Boga Najwyższego.
14,19    I błogosławił mu, mówiąc: Niech będzie błogosławiony Abram przez Boga
         Najwyższego, stworzyciela nieba i ziemi!
14,20    I niech będzie błogosławiony Bóg Najwyższy, który wydał nieprzyjaciół
         twoich w ręce twoje!
         A Abram dał mu dziesięcinę ze wszystkiego.

Hebr. 7,7    A rzecz to jest bezsporna, że mniejszy od większego otrzymuje
             błogosławieństwo.


1M.28,20  I złożył tam Jakub ślub, i powiedział: Jeżeli Bóg będzie ze mną
          i będzie mnie strzegł w drodze, w którą się udaję, i da mi chleb na
          pokarm i szatę na odzienie,
28,21     i powrócę w pokoju do domu ojca mego, to Pan będzie Bogiem moim,
28,22	  a kamień, który postawiłem jako pomnik, będzie domem Bożym,
          i ze wszystkiego, co mi dasz, będę ci dawał dokładnie dziesięcinę.

Co wynika z tych fragmentów jednoznacznie:
Abram:
- dziesięcinę dał w zamian za błogosławieństwo Boga,
- uznał wyższość Boga
- dziesięcinę dał dobrowolnie, z wielkiej wdzięczności dla Boga
- dziesięcina była dana z całego swojego łupu

Jakub:
- uznał wyższość Boga, okazał bojaźń Bożą
- dobrowolnie postanowił oddawać Bogu dziesięcinę ze wszystkiego
- dziesięcina miała być w zamian za to, że Bóg będzie z Nim i będzie jego Bogiem,
  i że będzie Jakubowi pomagał

Jakie z tego wynikają wnioski współcześnie dla nas: 
- dziesięcinę należy dawać dobrowolnie, bez zmuszania, z przekonaniem
  ( z ochotnego serca)
- dziesięcina ma być dawana z całego twojego dorobku ( dochodu), z tego,
  co ci Bóg daje
- dziesięcina jest przeznaczona dla Boga,
  ( pomijam tu sprawę dania do rąk Melchisedeka, bo on tylko reprezentował Boga,
  Jakub obiecał  bezpośrednio Bogu - nie ma więc reguły, żeby dawać pośrednikom )
-  dziesięcinę dajesz, jeżeli Bóg jest twoim Bogiem i masz od Niego błogosławieństwo,
    oraz gdy wierzysz Bogu, że będzie ci pomagał ( a będzie na pewno)
Te wnioski wynikają ze Słowa Bożego i są  ponadczasowe.



2. Jak dawano dziesięcinę w czasie obowiązywania zakonu? 

Nas interesuje głównie dziesięcina z całego swojego dorobku, i taką chciałbym
krótko omówić:

a/ dziesięcina była darem, przeznaczona dla Boga i dawana z całego dorobku
  ( dawanie jej było przykazaniem ):

3M. 27,30  Wszelka dziesięcina z płodów ziemi, czy to z plonów polnych,
           czy z owoców drzew, należy do Pana. Jest ona poświęcona Panu.

3M. 27,32  Wszelka dziesięcina z bydła i z trzody, wszystko, co przejdzie pod
           laską pasterską, co dziesiąte będzie poświęcone Panu. 


b/ dziesięcinę dawano do świątyni lewitom ( oni część przeznaczali dla Boga
      i kapłanów, a resztę  na swoje utrzymanie za służbę)  

4M.18,21 Lewitom zaś dałem oto jako dziedzictwo każdą dziesięcinę w Izraelu
         za ich służbę, którą spełniają w Namiocie Zgromadzenia.
18,22	 Synowie izraelscy już nie będą przystępować do Namiotu Zgromadzenia,
         aby nie ściągnąć na siebie grzechu i nie umrzeć.
18,23	 Lewici sami będą spełniać służbę w Namiocie Zgromadzenia i dźwigać
         swoją winę. Jest to ustawa wieczna dla waszych pokoleń.
         Nie będą mieć dziedzictwa wśród synów izraelskich.
18,24	 Ponieważ dziesięcinę synów izraelskich, którą ci składają w darze
         ofiarnym Panu, dałem jako dziedzictwo Lewitom, dlatego powiedziałem
         o nich: Nie będą mieć dziedzictwa wśród synów izraelskich.
18,25	 I przemówił Pan do Mojżesza tymi słowy:
18,26	 Do Lewitów zaś przemów i powiedz im: Gdy będziecie pobierać od synów
         izraelskich dziesięcinę, którą dałem wam od nich jako wasze dziedzictwo,
         odłóżcie od niej jako dar ofiarny dla Pana dziesięcinę z tej dziesięciny.
18,27	 Wasz dar ofiarny będzie wam poczytany za plon z gumna i za plon z tłoczni.
18,28	 Tak samo też odłóżcie dar ofiarny dla Pana od wszystkich dziesięcin,
         które pobieracie od synów izraelskich. Dar z tego wydzielony dla Pana
         oddajcie Aaronowi, kapłanowi.
18,29	 Ze wszystkich darów wam składanych odłóżcie dar ofiarny wydzielony
         dla Pana, ze wszystkiego co najprzedniejsze, jego poświęconą część.
18,30	 I powiedz im: Gdy odłożycie z tego to, co najprzedniejsze, to będzie to,
         co pozostanie, poczytane Lewitom jako plon z gumna i jako plon z tłoczni.
18,31	 Możecie to jeść na każdym miejscu, wy i wasze rodziny, gdyż jest to
         wasza zapłata za waszą służbę w Namiocie Zgromadzenia,
18,32	 a gdy złożycie na ofiarę to, co najprzedniejsze, nie ściągniecie
         na siebie grzechu i nie zbezcześcicie poświęconych darów synów izraelskich,
         i nie pomrzecie.


c/ nie można było jej przeznaczać na swoje prywatne potrzeby, ale było
      dopuszczalny posiłek dla siebie, rodziny, służby oraz lewity, jeśli
      dostarczyłeś dziesięcinę do świątyni daleko poza miejsce zamieszkania (1/191).
      Posiłkiem miała być oddana (z radością) chwała Bogu.

5M.12,17 Nie możesz jeść w twoich miejscowościach niczego z dziesięciny zboża,
         wina i oliwy, z pierworodnych twego bydła i twoich trzód, niczego z danin,
         ani tych, które ślubowałeś, ani z dobrowolnych, ani z darów ofiarnych
         twej ręki.
12,18	 Tylko przed Panem, twoim Bogiem, będziesz je spożywał na miejscu,
         które wybierze Pan, Bóg twój, ty i twój syn, i twoja córka, i twój sługa,
         i twoja służąca oraz Lewita, który mieszka w twoich bramach.
         Przed Panem, Bogiem twoim, będziesz się radował ze wszystkiego,
         co twoja ręka osiągnie.


5M.14,22 Będziesz dawał dziesięcinę z każdego plonu twojego nasienia,
         które rokrocznie wydaje pole.
14,23	 Na miejscu, które Pan wybierze na mieszkanie dla swego imienia,
         będziesz jadł przed Panem, Bogiem twoim, dziesięcinę z twego zboża,
         wina i oliwy oraz z pierworodnych twojego bydła i trzody,
         abyś się uczył bojaźni Pana, Boga twego, po wszystkie dni.
14,24	 Jeśli jednak droga będzie dla ciebie za daleka i nie będziesz mógł jej
         tam zanieść, gdyż miejsce, które obierze Pan, Bóg twój, aby tam złożyć
         swoje imię, będzie zbyt oddalone od ciebie, kiedy Pan, Bóg twój,
         cię pobłogosławi,
14,25	 to możesz ją spieniężyć i zawiniesz pieniądze w swej ręce i pójdziesz
         na miejsce, które sobie wybierze Pan, Bóg twój,
14,26	 i wydasz te pieniądze na to wszystko, czego zapragnie twoja dusza:
         z bydła, owiec, wina, napoju upajającego i wszystkiego, czego zapragnie
         twoja dusza, i będziesz tam jadł przed Panem, i będziesz się weselił,
         ty i twój dom
14,27	 oraz Lewita, który jest w twoich bramach. Nie opuścisz go, gdyż on nie
         ma działu i dziedzictwa z tobą.


d/ raz na 3 lata część dziesięciny ( tylko z plonów ziemi  ) była przeznaczona
      wyłącznie na ucztę dla lewitów ( służących Bogu ), sierot, wdów, obcych
      przybyszów ( ubogich  ).  
      Słowo "plon" jest używane w Biblii do określanie plonów ziemi ( roli )
      - por. 5M.28,11, Neh.10,38. Nie jest używane do określenia np. dorobku
      z bydła. Tylko takie tłumaczenie to wyjaśnia, bo jeśliby trzeba było oddać
      całą dziesięcinę ze wszystkiego ( nie tylko z plonu ), to co trzeci rok
      by nie było co oddać dla Boga , w tym dla kapłanów i lewitów,
      na ich utrzymanie)  

5M.14,28 Pod koniec trzech lat oddzielisz całą dziesięcinę z twoich plonów tego
         roku i złożysz ją w swych bramach.
14,29	 Wtedy przyjdzie Lewita, ponieważ nie ma on działu i dziedzictwa z tobą,
         oraz obcy przybysz, sierota i wdowa, którzy są w twoich bramach,
         i będą jedli, i nasycą się, aby ci błogosławił Pan, Bóg twój,
         w każdym dziele twojej ręki, które będziesz wykonywał.

5M.26,12 A gdy w trzecim roku, roku dziesięcin, zakończysz składanie wszelkich
         dziesięcin ze swoich plonów i oddasz, co się należy Lewicie, obcemu
         przybyszowi, sierocie i wdowie, aby i oni spożywali w twoich bramach
         i zostali nasyceni,
26,13	 wtedy powiesz przed Panem, Bogiem twoim: Usunąłem z domu to, co święte,
         udzieliłem z tego także Lewicie, obcemu przybyszowi, sierocie i wdowie,
         zgodnie ze wszystkimi twoimi przykazaniami, jakie mi dałeś.
         Nie przekroczyłem i nie zapomniałem żadnego z twoich przykazań;
26,14	 nie jadłem z tego, gdy byłem w żałobie, nie usunąłem z tego nic,
         gdy byłem nieczysty, nie dałem z tego nic dla zmarłego. Usłuchałem głosu
         Pana, Boga mego, postąpiłem we wszystkim zgodnie z tym, co mi nakazałeś;
26,15	 spójrz tedy ze swego świętego przybytku, z nieba, i pobłogosław twój lud,
         Izraela, i tę ziemię, którą nam dałeś, jak przysiągłeś naszym ojcom,
         ziemię opływającą w mleko i miód.
26,16	 W dniu dzisiejszym Pan, Bóg twój, nakazuje ci, abyś spełniał te przepisy
         i prawa; przestrzegaj ich tedy i spełniaj je z całego swego serca
         i z całej swojej duszy.


e/ przykazanie dawania dziesięciny było bardzo ważne dla Boga, a nie dawanie
      jej uczciwie było traktowane jako grzech oszustwa i ściągało przekleństwo Boga 

Mal. 3,7 Od dni waszych ojców odstępowaliście od moich przykazań i nie
         przestrzegaliście ich. Nawróćcie się do mnie, wtedy i Ja zwrócę się ku
         wam - mówi Pan Zastępów. Lecz wy pytacie: W czym mamy się nawrócić?
3,8	 Czy człowiek może oszukiwać Boga? Bo wy mnie oszukujecie!
         Lecz wy pytacie: W czym cię oszukaliśmy? W dziesięcinach i daninach.
3,9	 Jesteście obłożeni klątwą, ponieważ mnie oszukujecie, wy, cały naród.


f/ dający dziesięcinę otrzymywali błogosławieństwo Boga ( ponad miarę), duchowe
   i materialne ( Bóg zachęca, żeby wypróbować Go, czy faktycznie będzie
   to błogosławieństwo):  

Mal. 3,10 Przynieście całą dziesięcinę do spichlerza, aby był zapas w moim domu,
          i w ten sposób wystawcie mnie na próbę! - mówi Pan Zastępów - czy wam nie
          otworzę okien niebieskich i nie wyleję na was błogosławieństwa ponad miarę.
3,11	  I zabronię potem szarańczy pożerać wasze plony rolne, wasz winograd
          zaś w polu nie będzie bez owocu - mówi Pan Zastępów.
3,12	 Wszystkie narody będą was nazywać szczęśliwymi, bo będziecie krajem
         uroczym - mówi Pan Zastępów.

-  mamy tu też potwierdzenie, żeby dawać dziesięcinę całą i do spichlerza. 


g/  Pan Jezus potwierdził, że należy dawać dziesięcinę  

Mat. 23,23 Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, że dajecie
           dziesięcinę z mięty i z kopru, i z kminku, a zaniedbaliście tego,
           co ważniejsze w zakonie: sprawiedliwości, miłosierdzia i wierności;
           te rzeczy należało czynić, a tamtych nie zaniedbywać  

Dygresja: niektórzy twierdzą, że po zmartwychwstaniu Jezusa już nie ma mowy
o dawaniu dziesięciny. Przypominam, że dziesięcina była dawana jeszcze przed
zakonem na warunkach, jakie opisałem wcześniej.
Druga ważna sprawa - jeśli zdecydujesz się dawać dziesięcinę to masz obiecane
od Boga błogosławieństwo większe, niż jakbyś nie dawał .



II.  DZIESIĘCINA OBECNIE, CZYLI:   CZY  DAWAĆ   I   JAK  DAWAĆ  


1.  Czy jako chrześcijanie mamy dawać dziesięcinę?

Z powyższych treści Biblii wynika, że mamy dawać dziesięcinę z następujących powodów:
a/  Bóg Biblii jest naszym Bogiem
b/  uznajemy jego wyższość i chcemy Mu być posłuszni
c/  Bóg jest Stwórcą i to od Niego mamy wszelkie dobra materialne i duchowe
d/  mamy Jego błogosławieństwo, troszczy się o nas cały czas i będzie się
    troszczył nadal
e/  mamy przykłady dawania dziesięciny i że to się Bogu podoba
f/  otrzymamy większe błogosławieństwo ( duchowe, materialne ), niż jakbyśmy nie dawali
g/  Kościół Boży ma pieniądze na służbę Bogu
h/  jesteśmy świadectwem dla świata

Dziesięcina jest jakby podstawowym rodzajem dawania dla Boga, ze względu na Boga.
Są jeszcze daniny, inne dary, jałmużny, ofiary - nie jest ważna nazwa - ważne jest
aby dawać z ochotnego serca i szczodrze.


2. Czy dawanie dziesięciny jest obowiązkowe?  

Dawanie dziesięciny nie jest obowiązkiem, lecz okazaniem wdzięczności i posłuszeństwa
Bogu.
Bóg nikogo nie zmusza do dawania dziesięciny, tak jak nie zmusza do czytania Biblii,
modlitwy, czy pomocy innym ludziom.
Jednak jeśli kochasz Boga i chcesz okazać wdzięczność i posłuszeństwo - będziesz
dawać dziesięcinę, dla swojego dobra i na chwałę Boga.
Pamiętajmy, że Abram i Jakub dali dziesięcinę dobrowolnie.
Nikt nie może cię zmuszać do dawania dziesięciny. Jak masz dawać z musu,
to lepiej nie dawaj( póki nie będziesz przekonany, możesz dawać Bogu inne dary,
ofiary, jałmużny).
Zasada, aby dawać Bogu z ochotnego serca obowiązuje przy każdym rodzaju dawania:

2Kor. 9,6 A powiadam: Kto sieje skąpo, skąpo też żąć będzie, a kto sieje obficie,
          obficie też żąć będzie.
9,7	  Każdy, tak jak sobie postanowił w sercu, nie z żalem albo z przymusu;
          gdyż ochotnego dawcę Bóg miłuje.  
9,8	  A władny jest Bóg udzielić wam obficie wszelkiej łaski, abyście, mając
          zawsze wszystkiego pod dostatkiem, mogli hojnie łożyć na wszelką
          dobrą sprawę,

Jeśli nie jesteś przekonany żeby dawać, to módl się w tej sprawie o mądrość
i pokój do Boga. Bóg to rozumie i na pewno tą mądrość dostaniesz.

Z własnego doświadczenia mogę powiedzieć, że po naszym nawróceniu nawet
nie wiedzieliśmy, co to jest dziesięcina i nie dawaliśmy.
Pewne kwoty przeznaczaliśmy na cele Boże, ale jako inne dary w różnych kwotach
i nieregularnie. Modliliśmy się jednak w tej sprawie i czytaliśmy Biblię, a po
około dwóch latach zaczęliśmy dawać dziesięcinę do zboru ( denominacji ),
gdzie byliśmy członkami.
Bóg nas przekonał, dawaliśmy ( i dajemy nadal ) z radością i wdzięcznością.
Możemy zaświadczyć, że Bóg nam bardzo błogosławi i faktycznie wylewa
błogosławieństwa ponad miarę.


3. Gdzie mamy dawać dziesięcinę ?

To pytanie budzi zwykle wiele emocji. I wcale się nie dziwię. Bo choć nie możemy
zastosować wszystkich przepisów z Biblii odnośnie dziesięciny, to jednak ogólne
zasady mamy podane.
Nie mamy już ludzkich pośredników między Bogiem a nami ( kapłanów ), w znaczeniu
starotestamentowym. Jedynym pośrednikiem jest Jezus Chrystus. Nie mamy też rodu
lewitów i nie mamy świątyni ( budynku ), gdzie mieszka Bóg. Teraz też nie musimy
składać ofiar ze zwierząt i płodów rolnych.
Wszyscy chrześcijanie stanowimy Kościół, ciała nasze są świątynią Ducha Świętego
i wszyscy mamy przywilej służenia Bogu.
Pastor, starsi, nauczyciele i inne osoby funkcyjne mają służyć Bogu, podobnie jak
każdy chrześcijanin ( choć oni mają szczególnie względy, jeśli dobrze swój urząd
sprawują ):

1Tym. 5,17 Starszym, którzy dobrze swój urząd sprawują, należy oddawać
           podwójną cześć,
           zwłaszcza tym, którzy podjęli się zwiastowania Słowa i nauczania.
Gal. 6,6   A ten, którego się naucza Słowa Bożego, niechaj się dzieli wszelkim
           dobrem z tym, który naucza.


Gdzie więc mamy oddawać dziesięcinę? 

a/  w Biblii mamy przykłady, że oddawano dziesięcinę ( lub inne dary) ludziom
    będącym sługami Boga lub pełniącym funkcje przywódcze w Kościele: 
-  Abram dał Melchisedekowi
-  Hebrajczycy dawali lewitom
-  chrześcijanie przynosili do apostołów, a apostołowie rozdzielali uczciwie
   dalej ( Dz.4,35 )

Jeśli jesteś członkiem danej denominacji to, moim zdaniem powinieneś wpłacać
dziesięcinę do tej denominacji.
I masz prawo wiedzieć, na co te pieniądze są przeznaczane.
W zborze działającym zgodnie z Biblią stosowana jest zasada miłości, szanowania
siebie nawzajem, a szacunek wymaga aby każdy członek Kościoła wiedział, na co jest
przeznaczana dziesięcina. To buduje zaufanie do przywódców i zachęca do większej
ofiarności finansowej.

Jeśli chcesz widzieć, na co jest przeznaczana twoja dziesięcina ( czy jest
wydatkowana zgodnie z Biblią a nie na cele niegodne ), a odmawia ci się informacji
lub każde dawać bez dyskusji - jest to niezgodne z Biblią.

Bóg się nie obraża, jak ludzie Go sprawdzają ( Sędz. 6,39  ) lub proszą
o informacje  -  tym bardziej nikt się nie powinien obrażać na to w Kościele.
To, na co jest wydatkowana dziesięcina może być świadectwem dla innych, że pieniądze
Boże nie są marnowane lub używane niegodnie ( mnie wielokrotnie się o to pytano
i mogłem odpowiedzieć zgodnie z faktami ).
Jeżeli więc masz dowody, że zarządzanie dziesięciną nie jest zgodne z Biblią,
to masz prawo nie dawać do tego zboru ( lub dawać część aby pokryć tylko koszty
związane z twoja osobą ).
Zalecana jest tu rozwaga, mądrość ( Jak.3,17) i modlitwa.
Masz też prawo prosić zbór o przekazanie funduszy na twoją służbę dla Boga
( np. ewangelizację). Jeżeli zbór nie zgodzi to możesz ocenić, czy twoja służba
faktycznie podoba się Bogu (bo może brak zgody jest znakiem od Boga, że robisz
coś nie tak), czy to zbór ma problem z rozdziałem dziesięciny. Jeżeli to problem
zboru to możesz postąpić jak opisałem wyżej.

Jeśli nie jesteś członkiem żadnej denominacji (masz swoje, biblijne powody)
to sam decydujesz, gdzie ją przekażesz.
Przynajmniej część powinna być przekazana na utrzymanie i potrzeby denominacji,
gdzie uczęszczasz na nabożeństwa.
Najlepiej, jak się będziesz modlił w tej sprawie do Boga i był otwarty na Jego
odpowiedź( a będzie na pewno).

Jest jeszcze sprawa dziesięciny 3 letniej ( opisałem to w punkcie I/2d ).
Masz prawo ( jeśli chcesz) raz na 3 lata części dziesięciny nie oddawać do zboru,
ale sfinansować ucztę dla braci i sióstr a także sierot, wdów (z rodziny cielesnej
i duchowej) oraz sympatyków Kościoła ( tak rozumiem fragment z 5M. 26,12-13).


4. Na co ma być przeznaczana dziesięcina?  

Dziesięcina powinna być przeznaczona na to, co się podoba Bogu, co wynika z Jego
przykazań. Czyli na wszelkie działania Kościoła wynikające z Biblii.

Jakie to są potrzeby ( przykłady): 
a/ działania ewangelizacyjne ( zakupy Biblii, broszur, drukowanie ulotek,
   opłacenie sal, kosztów    podróży )
b/ utrzymanie budynków, czyli wszelkie opłaty ( podatki, ogrzewanie, remonty itp. )
c/ utrzymanie duszpasterzy, starszych i innych osób usługujących, o ile ich służba
   jest zgodna z Biblią
d/ wspieranie potrzebujących, biednych.

Nie wolno przeznaczać dziesięciny na swoje prywatne potrzeby - dziesięcina jest
przeznaczona wyłącznie na sprawy Boże.  


5. Ile mamy dawać dziesięciny i jak często?  

Mamy dawać dziesięcinę z całego swojego dorobku ( dochodu), czyli poborów,
emerytury, renty, innych pieniędzy otrzymanych z różnych źródeł.
Dziesięcina to dokładnie 10% swojego dochodu, ani mniej, ani więcej.
Dziesięcina jest jakby darem podstawowym dla Boga.
Jeśli dajesz więcej to chwała ci za to, ale nadwyżka już będzie innego rodzaju
darem dla Boga.

Co do częstości dawania, to obecnie nie jest takie istotne - ważne aby do końca
roku pozbyć się dziesięciny (zob: 5M.14,22, 14,28), czyli usunąć to, co święte
i podziękować Bogu za błogosławieństwo.

Bardzo ważne, aby to były uczciwe pieniądze ( wszelkie dary dla Boga muszą być
uczciwe ):  

2Kron.31,12 wnosili tam uczciwie świętą daninę, czyli dziesięcinę i poświęcone
            dary, a dozór nad nimi zlecono Lewicie Konaniaszowi, a jako zastępcy
            jego bratu Szimejemu.

gdyż jest obrzydliwością dla Boga, jak by ktoś Mu dał coś zdobytego nieuczciwie
( np. z pracy na czarno, kradzieży, oszustwa podatkowego) - nie wolno dawać Panu
Bogu nic nieczystego( obrażasz Boga ):  

Mal. 1,11 Gdyż od wschodu słońca aż do jego zachodu wielkie jest moje imię wśród
          narodów i na wszystkich miejscach spala się kadzidła i składa się czyste
          ofiary na cześć mojego imienia, bo moje imię jest wielkie wśród narodów
          - mówi Pan Zastępów.
1,12	  Lecz wy bezcześcicie je, mówiąc: Stół Pana może być nieczysty i można
          ofiarować na nim pokarm, którym sami gardzicie. 
1,13	  Mówicie też: Ach! Jakiż to mozół! i złościcie mnie - mówi Pan Zastępów
          - i przynosicie to, co zrabowane, kulawe, chore i ofiarujecie.
          Czy mam łaskawie przyjąć to z waszej ręki? - mówi Pan.
1,14	 Przeklęty jest oszust, który ma w swojej trzodzie samca i ślubuje go dać,
         a ofiaruje Panu zwierzę ułomne! Gdyż Ja jestem wielkim Królem - mówi Pan
         Zastępów - a moje imię wywołuje zbożny lęk między narodami.

Pewien dylemat  może stanowić kwestia decyzji, czy dawać dziesięcinę z dochodów
brutto, czy netto.  

Jeśli np. na liście płac brutto masz 2000 zł. Z tego firma obowiązkowo potrąca
ci podatek, składkę zdrowotną itp. Dostajesz więc wypłaty 1500 zł.

Pytanie, od której kwoty dawać dziesięcinę?

Podam ci, jak my podeszliśmy do tematu.
Chcąc być posłusznymi Biblii zaczęliśmy dawać dziesięcinę z dochodu netto.
Bo dostajemy do ręki tylko taką kwotę ( wszelkie opłaty obowiązkowe potrąca
pracodawca, czyli np. podatek, składkę zdrowotna, ubezpieczenie itp. ).
Takie mieliśmy  przekonanie w sercu i dawaliśmy ( co jest ważne ! ) naprawdę
z ochotnego serca. Mieliśmy w tej sprawie pokój Boży. Do takiego doszliśmy wniosku
i nie mieliśmy żadnych znaków od Boga, żeby dawać inaczej. Trwało to około 15 lat .
Jednak w roku 2007 zaczęliśmy mieć przemyślenia, że chyba jednak należałoby dawać
dziesięcinę z dochodu brutto. Przecież jakbym dostał do ręki kwotę brutto to byłby
mój dochód, a z tego i tak zapłaciłbym podatek i inne należności państwu.
Tak więc zaczęliśmy dawać dziesięcinę z dochodu brutto i też mamy pokój Boży
w tej sprawie.
Nasza rada - zacznij dawać tyle ile uważasz z ochotnego serca ( pamiętaj dziesięcina
to dokładnie 10% ), a Bóg cię dalej pokieruje w tej sprawie.


6.  W jakiej formie dawać dziesięcinę? 

Najlepiej w formie pieniężnej, bo jest podzielna i łatwiej ją wykorzystać.
My wpłacamy na konto Kościoła i organizacji misyjnych. Uważamy, że taka forma
jest wskazana z kilku względów:
- dyscyplinuje przywódców Kościoła lub misjii do rzetelnego rozliczenia kwot,
  które wpłynęły na konto
- mądrze gospodarujemy pieniędzmi, bo państwo premiuje dawanie na cele kultu
  religijnego
  ( jeśli wykażemy to w Urzędzie Skarbowym to zwraca nam część kwoty, z której też
  oddajemy dziesięcinę )
- jest świadectwem dla innych ludzi ( np. pracowników US )
- w razie gdyby ktoś nam zarzucił, że nie dajemy, to mamy dowód wpłaty.

Można też dziesięcinę dawać w formie rzeczowej,  jeśli by to były rzeczy przydatne
dla Kościoła.


III. PODSUMOWANIE  

Podsumowując najważniejszą wiedzę o dziesięcinie:

a/ jest jednym ze sposobów szukania Królestwa Bożego (gromadzimy sobie skarb w Niebie )

b/ jest darem dobrowolnym dla Boga i wynosi dokładnie 10% twojego dochodu
   ( zyskanego  uczciwie )
   
c/ dajesz dziesięcinę, jeżeli Bóg Biblii jest twoim Bogiem ( uznajesz Go za większego
    od siebie )
d/ dając dziesięcinę, okazujesz wdzięczność i posłuszeństwo Bogu oraz masz od
   Niego większe błogosławieństwo ( duchowe, materialne )
   
d/ ma być przeznaczona dla Boga ( na cele Boże ), w tym na ewangelizację

e/ ma być dawana z ochotnego serca ( nikt cię nie może zmuszać do jej dawania )

f/ dajesz ją ( wpłacasz ) do Kościoła:
. jeśli jesteś członkiem denominacji, to do tej denominacji ( zboru, wspólnoty)
. jeśli nie jesteś członkiem, to sam decydujesz, gdzie ją dasz
. masz prawo wiedzieć, na co jest przeznaczana twoja dziesięcina
. masz prawo nie dawać tam, gdzie wiesz, że jest wykorzystywana niezgodnie z Biblią

g/ twoje dawanie jest świadectwem dla innych ludzi.

Niech ci Bóg da mądrość w tej sprawie.

2Kor. 9,8 A władny jest Bóg udzielić wam obficie wszelkiej łaski, abyście, mając
          zawsze wszystkiego pod dostatkiem, mogli hojnie łożyć
          na wszelką dobrą sprawę,


LITERATURA DODATKOWA:

1. Komentarz historyczno-kulturowy do Biblii hebrajskiej.
    John Walton, Wictor Matthews, Mark Chavalas, wyd, Vocatio.

2. Prawdziwy dobrobyt. Biblijne zasady dysponowania dobrami materialnymi.
    Gene A. Getz, wyd. Słowo i życie.

3. Twoje finanse w niepewnych czasach.  Larry Burker, wyd. Pojednanie

4. Jak inwestować z Bogiem. Pytania i odpowiedzi. Christa Clayton, wyd. Agape


Publ. 2007-12-20
uzup. 2010-01-01

kwiat6
mail2
KONTAKT