logo1a
STRONA GŁÓWNA CODZIENNOŚĆ JAK POZNALIŚMY BOGA PYTANIA RECENZJE LINKI
powrót DLACZEGO HIOBA SPOTKAŁY NIESZCZĘŚCIA
I DLACZEGO JEGO PRZYJACIELE NIE MÓWILI PRAWDY O BOGU ?
podstrona
Księga Hioba fascynuje mnie, a jednocześnie niepokoi. Fascynuje, bo zawiera
mnóstwo informacji o naturze i potędze Boga, oraz o charakterze człowieka;
a niepokoi, bo wykazuje, że nie mogę bezkrytycznie ufać sobie.
Szczególnie zainteresowały mnie dwa zagadnienia, o których myślałem od dawna,
ale dotąd nie miałem czasu aby dokładnie je zbadać.
Te zagadnienia to:

I.   Dlaczego Hioba spotkały takie nieszczęścia?
II.  Dlaczego trzech przyjaciół Hioba nie mówiło prawdy o Bogu?

Poniżej przedstawiam w dużym skrócie moje wnioski.



I.   Dlaczego Hioba spotkały takie nieszczęścia?

Przytoczę wersety ze słowami Hioba, wypowiedzianymi pod koniec przeżywanego
doświadczenia:

42,1	 Wtedy Job odpowiedział Panu, mówiąc:
42,2	 Wiem, że Ty możesz wszystko i że żaden twój zamysł nie jest dla ciebie
         niewykonalny.
42,3	 Któż jest w stanie zaciemnić twój zamysł nierozsądną mową?
         Aleć to ja mówiłem  nierozumnie o rzeczach cudownych dla mnie,
         których nie rozumiem.
42,4	 Słuchaj, proszę. I ja chcę mówić; będę cię pytał, a Ty racz mię pouczyć!
42,5	 Tylko ze słyszenia wiedziałem o tobie, lecz teraz moje oko ujrzało cię.
42,6	 Przeto odwołuję moje słowa i kajam się w prochu i popiele.

Hiob początkowo nie wiedział, dlaczego stracił wszystko - dzieci, dobytek i zdrowie.

Według Biblii, Hiob był najlepszym człowiekiem na ziemi. Starał się być w porządku
wobec Boga w każdej dziedzinie, co zresztą potwierdził sam Bóg:

 1,8	 Rzekł Pan do szatana: Czy zwróciłeś uwagę na mojego sługę, Joba?
         Bo nie ma mu równego na ziemi. Mąż to nienaganny i prawy, bogobojny
         i stroniący od złego.

Pomimo tak dobrej opinii, miał jednak wady. Jedną z nich było swoiste poczucie
wyższości nad innymi:

29,8	 Gdy zobaczyli mnie młodzi, ustępowali mi miejsca, podczas gdy sędziwi,
         dźwignąwszy się ze swoich miejsc, stali,
29,9	 dostojnicy przerywali swoje mowy i przykładali dłoń do swoich ust.
29,10	 Głos przywódców milkł, a ich język przylgnął im do podniebienia.
29,11	 Tak! Ucho, które mnie słyszało, życzyło mi szczęścia, a oko, które mnie
         widziało, przyświadczało mi,
29,12	 bo uratowałem ubogiego, gdy wołał o pomoc, sierotę i każdego,
         kto nie miał opiekuna.
29,13	 Błogosławieństwo ginącego zstępowało na mnie, serce wdowy rozweselałem,
29,14	 przyodziewałem się w sprawiedliwość i ona mnie okrywała; moja prawość
         była mi jakby płaszczem i zawojem.
29,15	 Byłem oczyma dla ślepego i nogami dla chromego.
29,16	 Byłem ojcem dla biednych i rozpatrywałem sprawę nieznajomego.
29,17	 Kruszyłem szczęki krzywdziciela i wyrywałem łup z jego zębów.
29,18	 Wtedy myślałem: Umrę w moim rodzinnym gnieździe i będę żył długo jak feniks.

Hiob uważał, że naturalnym skutkiem jego dobrych uczynków będzie szczęście,
i spokojne, długie życie.

30,25	 Czy nie płakałem nad utrapionym przez los, a moja dusza nie ubolewała
         nad biednym?
30,26	 Zaiste, oczekiwałem szczęścia, a przyszło nieszczęście,
         wyglądałem światłości, a nastała ciemność.

Poczucie wyższości a także szacunek innych ludzi były naprawdę ważne dla Hioba,
co widzimy w jego słowach:

30,1	 A teraz śmieją się ze mnie młodsi ode mnie wiekiem, których ojców
         nie chciałbym postawić przy psach mojej trzody.

Prawie każdy z nas, robiąc coś dobrego dla innych - oczekuje podziękowania, szacunku.
To jest naturalna reakcja człowieka. I nie jest nam przyjemnie gdy ci, którym
uczyniliśmy coś dobrego - reagują inaczej niż chcemy. Trzeba naprawdę wielkiej pokory,
aby się uwolnić od tego rodzaju oczekiwań.
Jeżeli staramy się mieć właściwą relację z Bogiem, z czasem Bóg skoryguje nasze
reakcje w takich sytuacjach.

Hiobowi  wydawało się, że zna Boga i reguły Jego działania. Dlatego uważał się
za skrzywdzonego tym, co go spotkało w życiu. Nie przyjmował do wiadomości,
że jeżeli Bóg doświadcza człowieka  sprawiedliwego, to ma swój cel. Nigdy dla
kaprysu, i bez powodu.

Hioba trafnie określił Elihu, czwarty przyjaciel występujący w tej historii:

32,2	 Wtedy Elihu, syn Berachela Buzytczyka, z rodu Rama, uniósł się gniewem.
Zapłonął gniewem na Joba, że uważał się za sprawiedliwszego od Boga
(tłum. hebr.: "że usprawiedliwia się on sam raczej niż Bóg")

Sam Hiob stwierdza:

19,6	 Wiedzcie, że to Bóg niesprawiedliwie obszedł się ze mną i omotał mnie
         swoją siecią.

Wyraźnie widoczne jest, że Hiob uważał swoją wersję sprawiedliwości za taką samą
jak sprawiedliwość Boża. A skoro tak, to nie powinien być dotknięty nieszczęściami,
bo było to według niego niesprawiedliwe. To typowo ludzkie rozumowanie. Także
obecnie ludzie tworzą sobie czasem nieprawdziwy obraz Boga, zakładając, że jest
On taki za jakiego Go uważają. Omijają wersety niezgodne z ich pojmowaniem Boga.

Po zakończeniu sporu z Bogiem Hiob przyznał:

42,5	 Tylko ze słyszenia wiedziałem o tobie, lecz teraz moje oko ujrzało cię.
42,6	 Przeto odwołuję moje słowa i kajam się w prochu i popiele.

Rozważając tę historię, pojawia się pytanie - czy Bóg musiał uśmiercać synów
i córki Hioba? Jeśli odwołał ich z tego świata, oznacza to że widocznie był to
właściwy moment na ich odejście. Przypuszczam, że w chwili śmierci byli pogodzeni
z Bogiem.



II.    Dlaczego trzech przyjaciół Hioba nie mówiło prawdy o Bogu?

Na końcu księgi Hioba znajdujemy stwierdzenie, że Elifaz, Bildad i Sofar - nie
mówili prawdy o Bogu:

42,7	 A gdy Pan wypowiedział do Joba te słowa, odezwał się Pan do Elifaza
         z Temanu:
         Mój gniew zapłonął przeciwko tobie i przeciwko dwom twoim przyjaciołom,
         ponieważ nie mówiliście o mnie prawdy, jak mój sługa Job.
42,8	 Dlatego teraz weźcie sobie siedem byków i siedem baranów, idźcie do mojego
         sługi Joba i złóżcie je na ofiarę całopalną za siebie; a Job, mój sługa,
         będzie się modlił za was, gdyż tylko jego modlitwy wysłucham, by nie
         uczynić wam czegoś złego, gdyż nie mówiliście o mnie prawdy, jak mój
         sługa Job.
42,9	 I poszli Elifaz z Temanu, Bildad z Szuach i Sofar z Naama i uczynili to,
         co im polecił Pan. A Pan wysłuchał Joba.

W tłumaczeniu interlinearnym słowo hebrajskie "prawdy" ("kona", 4097) jest
przetłumaczone jako "słuszne" a wyrażenie brzmi: "nie mówiliście o Mnie tego ,
 co słuszne"
Ci trzej mężczyźni twierdzili, że Hiob czynił zło, i z tego powodu spotkały
go nieszczęścia. Wręcz wywyższali się, bo skoro ich nic złego nie spotkało - to
oznacza, że oni są w porządku, a Hiob nie.

Prześledźmy ich wypowiedzi (zacytuję tylko kluczowe), po kolei omawiając każdą
z nich:


1. Elifaz twierdził że tylko z powodu grzechu ludzi spotykają choroby, i inne
   nieszczęścia.

Takie stwierdzenie może prowadzić do fałszywych wniosków, i oskarżeń w rodzaju
"skoro cierpisz, to na pewno jest jakiś grzech w twoim życiu!"

4,7	 Przypomnij sobie, kto kiedy, będąc niewinny, zginął, albo gdzie ludzie
         prawi byli wytępieni!

22,4	 Czy karze cię z powodu twojej bogobojności i czy pozywa cię za nią przed sąd?
22,5	 Czy to raczej twoja złość nie jest wielka i nie ma końca twoim przewinieniom?

Nie jest to prawda, bo można cierpieć z innych powodów np.:

a/  głoszenia Ewangelii:

Mat.14,10	 Posłał więc i kazał ściąć Jana w więzieniu.

Dz.5,40	 I usłuchali go, i przywoławszy apostołów, kazali ich wychłostać,
         zabronili im mówić w imieniu Jezusa i zwolnili ich.

1Ptr.2,20 Bo jakaż to chluba, jeżeli okazujecie cierpliwość, policzkowani
          za grzechy? Ale, jeżeli okazujecie cierpliwość, gdy za dobre uczynki
          cierpicie, to jest łaska u Boga


b/  realizacji Bożych planów

Ezech. 4,8	 A oto Ja nakładam na ciebie pęta i nie będziesz mógł się obrócić
                 z jednego boku na drugi, aż skończysz dni swojej udręki.

Jer. 38,9	 Królu, mój panie, źle postąpili ci mężowie we wszystkim,
                 co uczynili z prorokiem Jeremiaszem, że go wrzucili do cysterny,
                 zginie tam w dole z głodu, bo w mieście nie ma już chleba.

Ps.34,20	 Wiele nieszczęść spotyka sprawiedliwego, ale Pan wyzwala
                 go ze wszystkich.


c/  wypróbowania naszej wiary

1Ptr.1,6-7	 Weselcie się z tego, mimo że teraz na krótko, gdy trzeba,
                 zasmuceni bywacie różnorodnymi doświadczeniami,
                 ażeby wypróbowana wiara wasza okazała się cenniejsza niż znikome
                 złoto,w ogniu wypróbowane, ku chwale i czci, i sławie, gdy się
                 objawi Jezus Chrystus.

1Piotra 2,20	 Bo jakaż to chluba, jeżeli okazujecie cierpliwość, policzkowani
                 za grzechy? Ale, jeżeli okazujecie cierpliwość, gdy za dobre
                 uczynki cierpicie, to jest łaska u Boga.


d/  żeby nie wpaść w pychę:

2Kor.12,7	 Bym się więc z nadzwyczajności objawień zbytnio nie wynosił,
                 wbity został cierń w ciało moje, jakby posłaniec szatana,
                 by mnie policzkował, abym się zbytnio nie wynosił.

Bóg nas kocha, i zawsze chce dla nas jak najlepiej. Jak dobry Ojciec, dopuszcza
nieszczęścia wyłącznie dla naszego dobra. Wiem, że po ludzku jest to trudne
do zrozumienia.


2.  Elifaz twierdził, że Bóg nie ma korzyści z naszego posłuszeństwa:

22,3	 Czy Wszechmocny ma korzyść z tego, że ty jesteś sprawiedliwy, albo czy
         ma zysk z tego, że postępujesz nienagannie?
korzyść - hebr. hahepec (3036) znaczy też radość, rozkosz, interes
zysk - hebr. beca (1326), zysk, korzyść

To nieprawda, bo Bóg ma korzyść z naszej sprawiedliwości ( w tym posłuszeństwa )
gdyż:

a/ może nas używać do wykonywania swojej woli na ziemi, i sprawia Mu to radość:

Jer. 26,12	 A Jeremiasz rzekł do wszystkich książąt i do całego ludu:
                 Pan posłał mnie, abym zwiastował przeciwko temu domowi i temu
                 miastu wszystkie te słowa, które słyszeliście.

Dz.13,2	 A gdy oni odprawiali służbę Pańską i pościli, rzekł Duch Święty:
         Odłączcie mi Barnabę i Saula do tego dzieła, do którego ich powołałem.

Dz.10,35	 lecz w każdym narodzie miły mu jest ten, kto się go boi
                 i sprawiedliwie postępuje.

Prz.15,26	 Zamysły złych są ohydą dla Pana, lecz miłe mu są słowa czystych.


b/  może okazywać swoją łaskę i potęgę

Jak.4,6	 Owszem, większą jeszcze okazuje łaskę, gdyż mówi: Bóg się pysznym
                 przeciwstawia, a pokornym łaskę daje.

3M.26,3-4	 Jeżeli będziecie postępować według moich ustaw i przestrzegać
                 moich przykazań i je wykonywać,
                 to dam wam deszcze w swoim czasie właściwym, a ziemia dawać
                 będzie swój ploni drzewo polne swój owoc.

c/  może się nami chlubić przed ludźmi, aniołami i demonami:

Hioba 1,8	 Rzekł Pan do szatana: Czy zwróciłeś uwagę na mojego sługę, Joba?
                 Bo nie ma mu równego na ziemi. Mąż to nienaganny i prawy,
                 bogobojny i stroniący od złego.

Nasze bogobojne życie jest świadectwem działanie Boga, i pozwala innym ludziom
poznać Go bliżej.



Bildad nie mówi prawdy o Bogu,  bo uważa, że:

1. Człowiek nie może być sprawiedliwy przed Bogiem:

25,4	 Jakże więc człowiek może być sprawiedliwy w obliczu Boga? I jak może ten,
         kto się urodził z niewiasty, być czysty?
( być sprawiedliwy, hebr. jjodaq ( 770,7702) - znaczy też być prawy,

To nieprawda, bo przed Bogiem jesteśmy sprawiedliwi, o ile jesteśmy Mu posłuszni:

Ezechiela 33,13	 Gdy mówię do sprawiedliwego: Na pewno będziesz żył, a on,
                 polegając na swojej sprawiedliwości, popełni występek,
                 wtedy nie będzie się pamiętało wszystkich jego sprawiedliwych
                 uczynków, lecz umrze z powodu występku, który popełnił.
( użyte to samo słowo )


2. Tylko z powodu grzechu spotykają ludzi nieszczęścia (nie widzi innego powodu):

8,4	 Gdy twoi synowie zgrzeszyli przeciwko niemu, wydał ich na łup ich występku,

8,20	 Zaiste, Bóg nigdy nie porzuca prawego i nie podaje ręki złoczyńcom.

Jest to nieprawda, co wyżej uzasadniłem.


3. Ukazuje Boga jako strasznego władcę ( ani słowa o miłości ), dla którego
   ludzie są jak robaki:

25,2	 Władza i strach jest w jego ręku; On zapewnia pokój na swoich wysokościach.
25,5	 Oto, jeżeli nawet księżyc nie świeci dość jasno i jeżeli nawet gwiazdy
         nie są czyste w jego oczach,
25,6	 o ileż mniej śmiertelny, który jest jak czerw, i syn człowieczy,
         który jest jak robak?

To nieprawda, bo Bóg kocha ludzi, i traktuje z szacunkiem. Nie jesteśmy w Jego
oczach jak robaki. Stworzył nas na swój obraz, i nie pogardza nami:

1M.1,27   I stworzył Bóg człowieka na obraz swój. Na obraz Boga stworzył go.
          Jako mężczyznę i   niewiastę stworzył ich.

J.3,16	 Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał,
         aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.


Sofar nie mówi prawdy o Bogu, bo uważa że:

1. Tylko bezbożnego spotykają nieszczęścia;  i za takiego uważa Hioba, mówiąc:

20,4	 Czy nie znasz tej prawdy odwiecznej, od czasu gdy człowiek pojawił się
         na ziemi,
20,5	 że wesele bezbożnych trwa krótko, a radość bezecnych jest chwilowa?
20,28	 Cały dobytek jego domu zostanie uprowadzony, rozpłynie się w dniu jego
         gniewu.
20,29	 Taki jest los bezbożnego zgotowany przez Boga i dziedzictwo przeznaczone
         mu przez Boga.



III. Podsumowanie.

Główne myśli z powyższego rozważania:

a/ Hiob miał niepełny obraz Boga, i stworzył swoją własną sprawiedliwość

b/ nieszczęścia spowodowały, że Hiob poznał, jaki naprawdę jest Bóg

c/ Elifaz, Sofar i Bildad, trzej przyjaciele Hioba, nie mówili prawdy o Bogu.
   Uważali że:
   - tylko z powodu grzechu ludzi spotykają choroby i inne nieszczęścia
     ( dlatego bezpodstawnie oskarżali Hioba, twierdząc że popełnił jakiś grzech )
   - Bóg nie ma korzyści z naszego posłuszeństwa
   - człowiek nie może być sprawiedliwy przed Bogiem

d/ sprawiedliwość nie chroni przed doświadczeniami, które spotykają nas
   dla naszego dobra

e/ Bóg zawsze działa dla dobra człowieka, choć nie zawsze rozumiemy sens
   i cel tych działań

Nie twierdzę, że to jest wyczerpująca odpowiedź na zadane pytania, zwróciłem
jednak uwagę akurat na te kwestie; a każdy może sobie tę księgę zbadać
indywidualnie, do czego bardzo zachęcam.



Literatura:

1. Hebrajsko-polski Stary Testament - Pisma, opr. Anna Kuśmirek, red. nauk.
   ks. prof. dr hab. Waldemar Chrostowski, wyd. Vocatio, 2009

2. Wieki słownik hebrajsko-polski i aramejsko-polski Starego Testamentu
   ( t. I i II ), Ludwig Koehler, Walter Baumgartner, Johann Jakob Stamm,
   wyd. Vocatio,  2008

3. Studio Biblijne 1.0 SE, wyd. Samson Digital System, 1998


Opracowano: 2011-12-18


kwiat16
mail2
KONTAKT