logo1a
STRONA GŁÓWNA CODZIENNOŚĆ JAK POZNALIŚMY BOGA PYTANIA RECENZJE LINKI
powrót CZY CHRZEŚCIJANIE POWINNI PRZESTRZEGAĆ SZABATU ? podstrona
Każdy chrześcijanin powinien wiedzieć, czy przestrzegać jednego z podstawowych
przykazań:

2M. 20,8	 Pamiętaj o dniu sabatu, aby go święcić.

Szerzą się różne poglądy na ten temat, np. że przykazanie jest już nieaktualne,
że obowiązuje to tylko Żydów, że należy święcić w soboty, że nie można wykonywać
w ten dzień żadnej pracy itp.
Zobaczmy, co na ten temat mówi Biblia, bo najlepiej sięgnąć do źródła.

Zagadnienia:

I.   Skutki przestrzegania lub nieprzestrzegania szabatu.
II.  Co to jest szabat?
III. Czy chrześcijanie powinni obchodzić szabat?
IV.  Jaki dzień szabatu chrześcijanie powinni święcić?
V.   Jak należy świętować szabat.
VI.  Podsumowanie.



I. Skutki przestrzegania lub nieprzestrzegania szabatu.

Zanim przejdę do omówienia czym jest szabat, chcę zwrócić uwagę na powagę
zagadnienia.
Przestrzegając szabatu (tak jak i innych przykazań) okazujemy, że kochamy Boga.
W odpowiedzi na to, Bóg obiecuje nam swoje błogosławieństwo.

Iz.56,2	 Szczęśliwy człowiek, który to czyni, i syn człowieczy, który się tego
         trzyma, który przestrzega sabatu, nie bezczeszcząc go, i który strzeże
         swojej ręki, aby nie czyniła nic złego.

J.14,21	 Kto ma przykazania moje i przestrzega ich, ten mnie miłuje; a kto mnie
         miłuje, tego też będzie miłował Ojciec i Ja miłować go będę, i objawię
         mu samego siebie.

1J.5,3	 Na tym bowiem polega miłość ku Bogu, że się przestrzega przykazań jego,
         a przykazania jego nie są uciążliwe.

Przestrzeganie szabatu daje pozytywne konsekwencje nie tylko w postaci regeneracji
ciała i ducha:

3M.26,2	 Będziecie przestrzegać moich sabatów i czcić moją świątynię;
         Jam jest Pan.
26,3	 Jeżeli będziecie postępować według moich ustaw i przestrzegać moich
         przykazań i je wykonywać,
26,4	 to dam wam deszcze w swoim czasie właściwym, a ziemia dawać będzie swój
         plon i drzewo polne swój owoc.
26,5	 Młocka trwać będzie u was do winobrania, a winobranie trwać będzie do
         siewu, będziecie jedli swój chleb do syta i będziecie mieszkać
         bezpiecznie w swojej ziemi.
26,6	 Udzielę pokoju temu krajowi, będziecie spoczywać, a nikt was
         nie przestraszy. Wytępię dzikie zwierzęta z ziemi i miecz nie będzie
         przechodził przez wasz kraj.
26,7	 Będziecie ścigać swoich wrogów, a oni padną przed wami od miecza.
26,8	 Pięciu waszych będzie ścigać stu, a stu waszych będzie ścigać
         dziesięć tysięcy i wasi wrogowie padną przed wami od miecza.
26,9	 Zwrócę się ku wam, rozplenię was i rozmnożę oraz umocnię przymierze
         moje z wami.
26,10	 Będziecie spożywali zboże z poprzednich zbiorów, ale potem usuniecie
         stare, aby móc zrobić miejsce dla nowego.
26,11	 Umieszczę też przybytek mój wśród was i dusza moja nie obrzydzi
         was sobie.
26,12	 Będę się przechadzał wśród was i będę waszym Bogiem, a wy będziecie
         moim ludem.
26,13	 Jam jest Pan, Bóg wasz, który wyprowadziłem was z ziemi egipskiej,
         abyście nie zostali ich niewolnikami, połamałem drewna waszego jarzma
         i sprawiłem, że wyprostowani chodzić możecie.

Jer.17,24  Jeżeli gorliwie słuchać mnie będziecie, mówi Pan, by nie nosić
           ciężarów przez bramy tego miasta w dzień sabatu, ale będziecie
           święcić dzień sabatu, nie wykonując w nim żadnej pracy,
17,25	   to będą wchodzić bramami tego miasta królowie i książęta zasiadający
           na tronie Dawida, jeżdżący na wozach i koniach, oni i ich książęta,
           mężowie judzcy i mieszkańcy Jeruzalemu, i będzie to miasto na zawsze
           zamieszkane.
17,26	   I będą przybywać z miast judzkich, z okolic Jeruzalemu i z ziemi
           Beniamina, z Szefeli, z pogórza i z Negebu, przynosząc całopalenie,
           ofiary krwawe, ofiary z pokarmów i kadzidło, przynosząc dziękczynienia
           do domu Pana.

Jak widać, pozytywne konsekwencje dotyczą miejsca, gdzie mieszkamy i całego kraju.
Natomiast nieprzestrzeganie szabatu naraża nas na negatywne skutki:

Ezech.20,21  Lecz i synowie byli przekorni wobec mnie, nie postępowali według
             moich przykazań i nie przestrzegali moich praw - które, jeżeli
             człowiek wykonuje, żyje dzięki nim. Bezcześcili moje sabaty.
             Wtedy postanowiłem wylać na nich moją zapalczywość na pustyni,
             aby dać upust mojemu gniewowi na nich.

17,27	     Lecz jeżeli mnie nie usłuchacie, aby święcić dzień sabatu i aby
             nie nosić ciężarów, gdy wchodzicie do bram Jeruzalemu w dzień
             sabatu, to Ja rozniecę w jego bramach ogień i pochłonie pałace
             Jeruzalemu, i nie zgaśnie.

3M.26,14     Ale jeżeli nie będziecie mnie słuchać i nie będziecie wypełniać
             tych wszystkich przykazań,
26,15	     jeżeli wzgardzicie moimi ustawami oraz jeżeli będziecie odczuwali
             odrazę do moich praw i nie będziecie wypełniali wszystkich moich
             przykazań, podważając moje przymierze z wami,
26,16	     to i Ja uczynię wam to: Nawiedzę was trwogą, wycieńczeniem
             i gorączką, które wyniszczają oczy i trawią życie.
             Daremnie będziecie siać swoje ziarno, bo zjedzą je wasi
             nieprzyjaciele.
26,17	     I zwrócę moje oblicze przeciwko wam, i będziecie pobici przez waszych
             nieprzyjaciół. Panować będą nad wami wasi przeciwnicy i rzucicie
             się do ucieczki, choć nikt was nie będzie ścigał.
26,18	     A jeżeli mimo to nie będziecie mnie słuchać, to nadal was smagać
             będę siedmiokrotnie za wasze grzechy.
26,19	     Złamię wyniosłą pychę waszą i uczynię wasze niebo jak z żelaza,
             a ziemię waszą jak ze spiżu.
26,20	     Daremne będą wysiłki wasze, ziemia wasza nie wyda swego plonu,
             a drzewo tej ziemi nie wyda swego owocu.

Wnioski:
- przestrzegając szabatu wyrażamy naszą miłość do Boga
- Bóg błogosławi tym, którzy przestrzegają szabatu
- świętując szabat regenerujemy nasz organizm
- nieprzestrzeganie szabatu przynosi negatywne skutki dla ducha, duszy i ciała.




II. Co to jest szabat?

Szabat, sabat - tak jest tłumaczone w naszych Bibliach hebrajskie słowo sabbat
(9140) i oznacza (według słownika hebrajskiego) dzień odpoczynku, a w szerszym
kontekście  - czas całkowitego odpoczynku.
W języku greckim szabat określano słowem 'sabbaton' (4386) - znaczy dzień
całkowitego odpoczynku (Łuk.23,56) lub tydzień (Łuk.18,12).
Słowo 'szabat' występuje 139 razy w naszym tłumaczeniu Biblii.
Polska nazwa 'sobota' wywodzi się od słowa 'szabat'; w kalendarzu żydowskim
ostatni dzień tygodnia nazwany jest 'szabat'.
Nie należy mylić słowa 'szabat' z innym hebrajskim słowem oznaczającym 'tydzień'.
Hebrajskie słowo 'sabua' (9089) tłumaczone jako 'tydzień', używane jest do
określenia cyklu siedmiu kolejnych jednostek (tydzień, siedem lat).
Słowo 'szabat' określa czas całkowitego odpoczynku, przypadający na jeden dzień
(lub jeden rok, w cyklu siedmiu jednostek czasowych). Może to być siódmy dzień,
dziesiąty dzień siódmego miesiąca, siódmy rok:

- siódmy dzień:

5M. 23,3       Sześć dni będziesz wykonywał pracę, ale dnia siódmego będzie
               sabat, dzień całkowitego odpoczynku, uroczyście ogłoszone święto.
               Żadnej pracy nie będziecie wykonywać. Jest to sabat Pana we
               wszystkich waszych siedzibach.

- dziesiąty dzień siódmego miesiąca:

3M. 16,29      A to będzie dla was wieczną ustawą: W miesiącu siódmym dziesiątego
               dnia tegoż miesiąca ukorzycie się i nie będziecie wykonywać
               żadnej pracy, zarówno tubylec jak i obcy przybysz, który osiadł
               wśród was.
16,30	       W tym dniu bowiem zostanie dokonane przebłaganie za was, aby was
               oczyścić. Od wszystkich waszych grzechów będziecie oczyszczeni
               przed Panem.
16,31	       Jest to dla was sabat, dzień całkowitego odpoczynku. Ukorzycie
               się w waszych duszach. Ustawa to wieczna.

3M. 23,24      Powiedz synom izraelskim tak: W miesiącu siódmym, pierwszego
               dnia tegoż miesiąca, będziecie mieli dzień odpoczynku, dzień
               pamiętny, obwołane trąbieniem, święte zgromadzenie;…
23,27	       Dziesiątego dnia jednak tego samego siódmego miesiąca będzie
               dzień pojednania. Będzie to dla was święte zgromadzenie.
               Ukorzycie się i złożycie Panu ofiary ogniowe.
23,28	       Żadnej pracy w tym dniu wykonywać nie będziecie, gdyż jest to
               dzień pojednania, aby pojednać się z Panem, Bogiem waszym…
23,32	       Jest to sabat, dzień całkowitego odpoczynku. Ukórzcie się więc.
               Dziewiątego dnia tego miesiąca wieczorem, od wieczora do wieczora
               obchodzić będziecie wasz sabat...
23,34	       Powiedz synom izraelskim tak: Piętnastego dnia tego samego
               siódmego miesiąca będzie przez siedem dni Święto Szałasów dla Pana.
23,36	       przez siedem dni będziecie składać Panu ofiarę ogniową.
               Ósmego dnia będziecie mieli święte zgromadzenie i złożycie Panu
               ofiarę ogniową. Jest to uroczyste zgromadzenie, żadnej ciężkiej
               pracy wykonywać nie będziecie.

- siódmy rok:

3M.25,1	 I przemówił Pan do Mojżesza na górze Synaj tymi słowy:
25,2	 Mów do synów izraelskich i powiedz im tak: Gdy wejdziecie do ziemi,
         którą Ja wam daję, to ziemia ta będzie obchodzić sabat dla Pana:
25,3	 Przez sześć lat będziesz obsiewał swoje pole i przez sześć lat będziesz
         obcinał swoją winnicę, i będziesz zbierał jej plon.
25,4	 Lecz w roku siódmym będzie mieć ziemia sabat całkowity, odpoczynek,
         sabat dla Pana. Nie będziesz obsiewał swego pola ani obcinał swojej
         winnicy.
25,5	 Nie będziesz zbierał żniwa z tego, co samo wyrosło po żniwie twoim,
         i nie będziesz zrywał winogron z nie obciętych pędów. Ziemia mieć
         będzie rok odpoczynku.

W tych fragmentach jest użyte to samo słowo, co w przykazaniu podstawowym,
czyli 'sabbat'

Wniosek: szabat oznacza czas całkowitego odpoczynku (konkretny dzień lub rok)




III. Czy chrześcijanie powinni przestrzegać szabatu.

Tak. Chrześcijanie powinni przestrzegać świętowania szabatu, będącego jednym
z 10 przykazań, czyli szabatu dnia siódmego.
W dniu tym Bóg odpoczął po sześciu dniach tworzenia całego wszechświata. Jest to
tak wielkie i ważne dzieło, że Bóg nakazał dzień zakończenia swojej pracy
szczególnie wyróżnić, i ustanowił przykazanie świętowania szabatu.

2M.20,11    Gdyż w sześciu dniach uczynił Pan niebo i ziemię, morze i wszystko,
            co w nich jest, a siódmego dnia odpoczął. Dlatego Pan pobłogosławił
            dzień sabatu i poświęcił go.

Inne szabaty nie są dla nas obowiązkowe, gdyż nie są przykazaniem podstawowym.
Przestrzeganie szabatu tego dnia jest jednym z dziesięciu przykazań, które
obowiązuje każdego człowieka:

Rz. 2,14   Skoro bowiem poganie, którzy nie mają zakonu, z natury czynią to,
           co zakon nakazuje, są sami dla siebie zakonem, chociaż zakonu nie mają;
2,15	   dowodzą też oni, że treść zakonu jest zapisana w ich sercach;
           wszak świadczy o tym sumienie ich oraz myśli, które nawzajem się
           oskarżają lub też biorą w obronę;

Dużo chrześcijan ma małą świadomość, co to jest szabat i że należy go
przestrzegać. Zwykle świętujemy niedzielę nie jako szabat, ale jako Dzień Święty,
na pamiątkę zmartwychwstania Pana Jezusa. Pierwsi chrześcijanie spotykali się
tego dnia na łamanie chleba (Dz.20,7).
Ja sporo lat po nawróceniu zacząłem się interesować bliżej szabatem. I dotarło
do mnie, jaka to poważna sprawa. Pocieszające jest to, że Bóg zna nasze serca
i wie, jakie kto ma poznanie dotyczące szabatu:

Łuk. 12,47   Ten zaś sługa, który znał wolę pana swego, a nic nie przygotował
             i nie postąpił według jego woli, odbierze wiele razów.
12,48	     Lecz ten, który nie znał, choć popełnił coś karygodnego, odbierze
             niewiele razów. Komu wiele dano, od tego wiele będzie się żądać,
             a komu wiele powierzono, od tego więcej będzie się wymagać.

Szerzy się pogląd, że przecież większość z nas to nawróceni poganie,
i nie obowiązuje nas zakon, lecz tylko zalecenia podane w Dziejach Apostolskich:

Dz. 15,19       Dlatego sądzę, że nie należy czynić trudności tym spośród pogan,
                którzy nawracają się do Boga, …
Dz. 15,28	Postanowiliśmy bowiem, Duch Święty i my, by nie nakładać na was
                żadnego innego ciężaru oprócz następujących rzeczy niezbędnych:
15,29		Wstrzymywać się od mięsa ofiarowanego bałwanom, od krwi, od tego,
                co zadławione, i od nierządu; jeśli się tych rzeczy wystrzegać
                będziecie, dobrze uczynicie. Bywajcie zdrowi.

Te zalecenia były ustalone z powodu faktu, że nawróceni Żydzi chcieli narzucić
nawróconym poganom przepisy zakonu, których przestrzegali hebrajczycy z racji
swojego pochodzenia (np. obrzezanie).
Dlatego apostołowie, pod natchnieniem Ducha Świętego ustalili, których z innych
przepisów zakonu powinni przestrzegać poganie. Nie wypowiadali się na temat
dziesięciu podstawowych przykazań, obowiązujących każdego człowieka.
Przykazanie przestrzegania szabatu dotyczy więc także ludzi, którzy nie są
pochodzenia żydowskiego, a uwierzyli w Boga:

Iz. 56,1    Tak mówi Pan: Przestrzegajcie prawa i kierujcie się sprawiedliwością,
            gdyż bliskie jest nadejście mojego zbawienia i objawienie się mojej
            sprawiedliwości.
56,2	    Szczęśliwy człowiek, który to czyni, i syn człowieczy, który się
            tego trzyma, który przestrzega sabatu, nie bezczeszcząc go, i który
            strzeże swojej ręki, aby nie czyniła nic złego.
56,3	    Niech więc nie mówi cudzoziemiec, który przystał do Pana:
            Pan na pewno wykluczy mnie ze swojego ludu, i niech nie mówi
            trzebieniec: Patrzcie, jestem tylko uschłym drzewem.
56,4	    Bo tak mówi Pan: Trzebieńcom, którzy przestrzegają sabatu
            i wybierają to, w czym mam upodobanie, i trzymają się mojego
            przymierza,
56,5	    przyznam w moim domu i w obrębie moich murów miejsce i dam im
            imię lepsze niż mają synowie i córki, imię wieczne, które nie będzie
            starte.
56,6	    Cudzoziemców zaś, którzy przystali do Pana, aby mu służyć i aby
            miłować imię Pana, być jego sługami, wszystkich, którzy przestrzegają
            sabatu, nie bezczeszcząc go, i trzymają się mojego przymierza,
56,7	    wprowadzę na moją świętą górę i sprawię im radość w moim domu
            modlitwy. Ich całopalenia i ich rzeźne ofiary będą mi miłe na moim
            ołtarzu, gdyż mój dom będzie zwany domem modlitwy dla wszystkich ludów.

Nasz Pan, Jezus Chrystus przestrzegał szabatu i swoim postępowaniem wskazywał,
na czym polega świętowanie (Mat.12,12, Mar.2,27). Jako Syn Boży miał takie prawo:

Mar.2,28      Tak więc Syn Człowieczy jest Panem również i sabatu.


Wniosek: każdy chrześcijanin powinien przestrzegać szabatu, jako jednego
         z dziesięciu przykazań podstawowych.




IV. Jaki dzień szabatu chrześcijanie powinni święcić?

Zgodnie z Biblią, żeby przestrzegać szabatu jako jednego z dziesięciu przykazań,
powinniśmy święcić ostatni dzień tygodnia, czyli siódmy:

2M. 20,8   Pamiętaj o dniu sabatu, aby go święcić.
20,9	   Sześć dni będziesz pracował i wykonywał wszelką swoją pracę,
20,10	   ale siódmego dnia jest sabat Pana, Boga twego: Nie będziesz wykonywał
           żadnej pracy ani ty, ani twój syn, ani twoja córka, ani twój sługa,
           ani twoja służebnica, ani twoje bydło, ani obcy przybysz, który
           mieszka w twoich bramach.
20,11	   Gdyż w sześciu dniach uczynił Pan niebo i ziemię, morze i wszystko,
           co w nich jest, a siódmego dnia odpoczął. Dlatego Pan pobłogosławił
           dzień sabatu i poświęcił go.

W naszym kalendarzu tydzień zaczyna się od poniedziałku a ostatnim, siódmym
dniem, jest akurat niedziela. Jest więc bardzo praktyczne, żeby w niedzielę
przestrzegać szabatu, a jednocześnie świętować Dzień Święty.
W kalendarzu żydowskim nasza niedziela jest pierwszym dniem tygodnia, dlatego
dzień szabatu to sobota, i dlatego Żydzi obchodzą szabat w naszą sobotę.
Nie uznając Jezusa jako Mesjasza i Boga - nie świętują też niedzieli.
Nadmienię tutaj, że w kalendarzu żydowskim dni tygodnia nazywane są kolejnymi
literami, które jednocześnie są określeniami liczb (1 - alef, 2 - bet itd.),
a tylko siódmy dzień jest nazwany jako 'szabat'(dzień odpoczynku).
Bóg nakazał nam przestrzegać przykazania szabatu ostatniego dnia tygodnia.
Nie jest więc istotne, według jakiego kalendarza liczymy dni - mamy święcić
w każdym tygodniu dzień ostatni.
Moim zdaniem ważne jest, żeby święcić szabat tego dnia, który akurat święci
większość ludzi, na świadectwo, i aby nikogo nie gorszyć:

1Kor.10,32      Nie dawajcie zgorszenia ani Żydom, ani Grekom, ani zborowi Bożemu,
10,33		jak i ja staram się pod każdym względem podobać się wszystkim,
                nie szukając korzyści własnej, lecz wielu, aby byli zbawieni.

Bardzo ważne jest też to, żeby nikogo nie osądzać lub nie potępiać z powodu
faktu, że ktoś szabat obchodzi innego dnia:

Rz. 14,5  Jeden robi różnicę między dniem a dniem, drugi zaś każdy dzień ocenia
          jednakowo; niechaj każdy pozostanie przy swoim zdaniu.
14,6	  Kto przestrzega dnia, dla Pana przestrzega; kto je, dla Pana je,
          dziękuje bowiem Bogu; a kto nie je, dla Pana nie je, i dziękuje Bogu.

Kol.2,16  Niechże was tedy nikt nie sądzi z powodu pokarmu i napoju alboz powodu
          święta lub nowiu księżyca bądź sabatu.

Niektóre denominacje szerzą poglądy, że szabat powinno się obchodzić bezwzględnie
w sobotę, twierdząc że to sobota jest siódmym dniem tygodnia, a święcąc innego
dnia - nie przestrzegamy przykazania.
Nie dajmy się temu zwodzić. Jako chrześcijanie możemy z czystym sumieniem
świętować szabat w niedzielę, zgodnie z obowiązującym u nas kalendarzem.



1. Czy można przestrzegać przykazanie szabatu innego dnia?

Sam zadawałem sobie to pytanie. Sprawdziłem, że w Biblii nie mamy przykładów
świętowania przykazania szabatu w innym dniu, niż siódmy.
Pierwsi chrześcijanie też obchodzili szabat siódmego dnia wg kalendarza
żydowskiego, co można domniemywać z wersetu:

Dz.20,7	 A pierwszego dnia po sabacie, gdy się zebraliśmy na łamanie chleba,
         Paweł, który miał odjechać nazajutrz, przemawiał do nich i przeciągnął
         mowę aż do północy.

Nie jest to napisane wprost, ale użyto tu słowa 'sabat'. Jeżeli byłoby to
nieistotne, użyto by po prostu zwrotu 'pierwszego dnia tygodnia'. Wielu
chrześcijan było pochodzenia żydowskiego, i naturalne dla nich było świętowanie
szabatu tego dnia.
Podstawowe zasady, kiedy obchodzić szabat, są więc nam znane. W życiu zdarzają
się jednak sytuacje nietypowe i każdy powinien prosić indywidualnie Boga
o mądrość, jak postąpić.
Jak tak robiłem, bo czasami zdarzało się, że musiałem pracować w niedzielę.
Miałem dylemat, czy obchodzić szabat innego dnia, skoro w niedzielę nie mogłem.
Zdecydowałem się zastosować zasadę z wersetu:

Łuk.14,5     Potem rzekł do nich: Jeśli osioł lub wół któregoś z was wpadnie
             do studni, czy zaraz, nawet w dzień sabatu, go nie wyciągnie?

Z tego przykładu podanego przez Pana Jezusa wynika, że w sytuacjach wyjątkowych
można wykonać pracę, która jest niezbędna. W moim przypadku były to właśnie
takie sytuacje wyjątkowe i traktowałem pracę w niedzielę, jako takiego 'osła'.
Gdy było można, przekładałem pracę na inny dzień. Sam nie dążyłem do pracy
w niedzielę.
Można też rozważyć (jako wyjątek) świętowanie szabatu innego dnia tygodnia,
bazując na wersetach dotyczących Paschy:

4M. 9,5	 I obchodzili Paschę w pierwszym miesiącu, czternastego dnia tego
         miesiąca, pod wieczór, na pustyni Synaj. Synowie izraelscy uczynili
         wszystko tak, jak Pan rozkazał Mojżeszowi.
9,6	 Znaleźli się jednak mężowie, którzy stali się nieczystymi przez
         zetknięcie ze zwłokami ludzkimi i nie mogli w tym dniu obchodzić Paschy.
         Przystąpili oni tego samego dnia do Mojżesza i do Aarona.
9,7	 Mężowie ci rzekli do niego: Staliśmy się nieczystymi przez zetknięcie
         ze zwłokami ludzkimi; dlaczego mamy być upośledzeni wśród synów
         izraelskich, nie mogąc złożyć Panu daru ofiarnego w oznaczonym czasie?
9,8	 Wtedy rzekł do nich Mojżesz: Zaczekajcie, a posłucham, co Pan wam rozkaże.
9,9	 I przemówił Pan do Mojżesza tymi słowy:
9,10	 Powiedz synom izraelskim tak: Każdy wśród was lub z waszych potomków,
         który stanie się nieczysty przez zetknięcie się ze zwłokami albo będzie
         w dalekiej podróży, powinien jednak obchodzić Paschę dla Pana,
9,11	 będą ją obchodzić w drugim miesiącu, czternastego dnia, pod wieczór;
         będą ją spożywać z przaśnikami i gorzkimi ziołami…
9,13	 Lecz kto był czysty i nie był w podróży, a zaniecha Paschy, zostanie
         wytracony ze swego ludu, gdyż nie złożył Panu daru ofiarnego
         w oznaczonym czasie; człowiek ten poniesie karę za swój grzech.

Jak widzimy, niektórzy z niezależnych powodów (pochówek, podróż) nie mogli
obchodzić święta w oznaczonym dniu. A chcieli być posłuszni Bogu, który uznał
ich rację, przesuwając im termin dokładnie o miesiąc. Jednak to dotyczyło
wyjątkowej sytuacji, a nie reguły.
Z tego fragmentu wynika, że w takiej sytuacji należy prosić Boga o mądrość.
Podałem te przykłady, aby wskazać że są różne możliwości, a decyzję każdy
powinien podjąć samodzielnie.
Niektórzy jednak mają taką pracę, że muszą regularnie pracować w niedzielę.
Moim zdaniem powinno się zrobić wszystko, aby szabat świętować w niedzielę,
gdyż w niedzielę mamy nabożeństwa, na które powinniśmy uczęszczać (Hebr.10,25).
Dlatego podstawą jest modlitwa do Boga o taką pracę, żeby nie musieć pracować
w niedzielę.
Oczywiście jeśli dla kogoś sobota (z różnych względów) będzie ostatnim dniem
tygodnia, może obchodzić szabat w sobotę, jak Żydzi, czy adwentyści.


2. Od jakiej godziny należy zacząć szabat?

Nie znalazłem w Biblii takiej informacji. Przestrzegać należy więc dnia szabatu
jako takiego.
Wiemy, że za czasów Jezusa szabat zaczynał się po zakończeniu wieczoru:

Mar. 15,42   A gdy już nadszedł wieczór, był to bowiem dzień Przygotowania,
             który jest przed sabatem,

Nasz obecny kalendarz jest inny. Kalendarz żydowski jest kalendarzem
księżycowo - słonecznym. Początek doby zaczyna się wraz z nadejściem
nocy (poz. 5). Dlatego Żydzi szabat obchodzą od piątkowego zachodu słońca do
zachodu słońca w sobotę.
Z Księgi Rodzaju wynika, że w czasie stworzenia świata dzień był liczony
od poranka. Dla nas początek dnia liczy się od północy.
Nie mogę i nie chcę nikomu sugerować, w jakich godzinach powinien obchodzić
szabat. Ja np. obchodzę dzień szabatu od godz. 0.00 w niedzielę.

Wnioski:
- chrześcijanie powinni obchodzić szabat ostatniego (siódmego) dnia tygodnia,
  czyli według naszego kalendarza w niedzielę
- gdy nie możemy obchodzić szabatu tego dnia, należy się modlić do Boga o mądrość,
  jak postąpić.
- nie powinniśmy nikogo osądzać z powodu tego, kiedy obchodzi szabat




V. Jak należy świętować szabat.

Dzień szabatu jest dniem szczególnym. Świętując szabat okazujemy szacunek
i posłuszeństwo Bogu - obchodzimy szabat dla Boga i jest on poświęcony Bogu.

2M.16,23      A on rzekł do nich: Tak powiedział Pan: Jutro będzie wypoczynek,
              poświęcony Panu, dzień sabatu. Upieczcie, co macie upiec,
              ugotujcie, co macie ugotować. Lecz wszystko, co zbędzie,
              przechowajcie do następnego rana.

2M.35,2	      Przez sześć dni wykonywać się będzie pracę, a w dniu siódmym
              będziecie mieli święty sabat całkowitego odpoczynku dla Pana;
              każdy, kto w nim będzie wykonywał pracę, poniesie śmierć.

Iz.58,13      Jeżeli powstrzymasz swoją nogę od bezczeszczenia sabatu,
              aby załatwić swoje sprawy w moim świętym dniu, i będziesz nazywał
              sabat rozkoszą, a dzień poświęcony Panu godnym czci, i uczcisz go
              nie odbywając w nim podróży, nie załatwiając swoich spraw
              i nie prowadząc pustej rozmowy,

Wskazane jest także obchodzić szabat dla dobra naszego organizmu. Okoliczności
życia każdego dnia wymuszają na nas wykonywanie różnych prac i trudno się w tym
zatrzymać. Dzień obowiązkowego odpoczynku pozwoli zregenerować organizm.
Mamy dużo informacji w Biblii, jak świętować szabat. Znając zasady Boże,
nie musimy ulegać zasadom wymyślonym przez ludzi. Jezus pokazał, jaka jest idea
szabatu. Obnażał wypaczenia, które nie pochodziły od Boga. Nie chciał, żeby
ludzie byli niewolnikami szabatu i dlatego stwierdził, że 'szabat jest dla
człowieka, a nie człowiek dla szabatu'.
Poniżej podaję zasady biblijne, jakie należy wziąć pod uwagę, przy obchodzeniu
szabatu:


1. Świętuj szabat z ochotnego serca, z przekonania bez przymusu.

Bóg nie chce mieć niewolników, którzy oddają mu cześć ze strachu. lub bo tak
wypada,. Jeśli zrozumiemy, że szabat jest dniem poświęconym dla Boga,
a świętując okazujemy że Go kochamy, to będzie nam łatwiej zastosować się do
tego przykazania.

Iz.58,13       Jeżeli powstrzymasz swoją nogę od bezczeszczenia sabatu, aby
               załatwić swoje sprawy w moim świętym dniu, i będziesz nazywał
               sabat rozkoszą, a dzień poświęcony Panu godnym czci, i uczcisz
               go nie odbywając w nim podróży, nie załatwiając swoich spraw
               i nie prowadząc pustej rozmowy,
58,14	       wtedy będziesz się rozkoszował Panem, a Ja sprawię, że wzniesiesz
               się ponad wyżyny ziemi, i nakarmię cię dziedzictwem twojego ojca,
               Jakuba, bo usta Pana to przyrzekły.

Starajmy się dojść to tego etapu, by obchodzenie szabatu było dla nas rozkoszą.
Trudno jest zerwać z dotychczasowymi nawykami, ale Bóg nam w tym pomoże.
Z tego wersetu wynika, że przestrzeganie szabatu Bogu się bardzo podoba,
i wtedy nam szczególnie błogosławi.


2. Nie wykonuj żadnej pracy (tylko naprawdę konieczną)

Ten nakaz Boży jest często wypaczany. Dlatego prześledźmy kolejno, na czym
polega zgodnie ze Słowem Bożym idea szabatu:

2M. 20,10      ale siódmego dnia jest sabat Pana, Boga twego: Nie będziesz
               wykonywał żadnej pracy ani ty, ani twój syn, ani twoja córka,
               ani twój sługa, ani twoja służebnica, ani twoje bydło, ani obcy
               przybysz, który mieszka w twoich bramach.

3M.23,3	       Sześć dni będziesz wykonywał pracę, ale dnia siódmego będzie
               sabat, dzień całkowitego odpoczynku, uroczyście ogłoszone święto.
               Żadnej pracy nie będziecie wykonywać. Jest to sabat Pana we
               wszystkich waszych siedzibach.

Pojęcie pracy jest różnie pojmowane. Dla jednych jest to tylko praca zarobkowa,
dla innych w zasadzie każda czynność związana z większym wysiłkiem fizycznym
lub umysłowym. Oryginalne hebrajskie słowa też nam tego nie precyzują.
Dlatego trzeba sprawdzić w całej Biblii, co Bóg rozumiał pod pojęciem praca.
Zacznijmy od słów Jezusa, który prostował niewłaściwe rozumienie szabatu.


a/ można wykonywać pracę, która wynika z konieczności (której nie powinno
   się odkładać)

Mat. 12,10      A był tam człowiek, który miał uschłą rękę. I zapytali go,
                mówiąc: Czy wolno w sabat uzdrawiać? Chcieli go bowiem oskarżyć.
12,11	 	A On im rzekł: Któż z was, mając jedną owcę, gdyby mu ta
                w sabat do dołu wpadła, to czy jej nie pochwyci i nie wyciągnie?
12,12		O ileż więcej wart jest człowiek, niż owca! A zatem wolno
                w sabat dobrze czynić.

Łuk. 14,3	Wtedy Jezus zapytał uczonych w zakonie i faryzeuszów, mówiąc:
                Czy wolno w sabat uzdrawiać, czy też nie?
14,4	 	A oni milczeli. On zaś ujął go, uzdrowił i odprawił.
14,5	 	Potem rzekł do nich: Jeśli osioł lub wół którego z was wpadnie
                do studni, czy zaraz, nawet w dzień sabatu, go nie wyciągnie?

Możemy więc wykonywać czynności niezbędne, które wynikają z potrzeby, służą ku
dobremu, a których nie powinno się odkładać. Do takich czynności należą m.in. te,
które służą zaspokojeniu naszych podstawowych potrzeb  np. zaspokojeniu głodu
lub czynności związane ze służbą Bogu:

Mat. 12,1     W tym czasie szedł Jezus w sabat wśród zbóż, a uczniowie jego byli
              głodni i poczęli rwać kłosy i jeść.
12,2	      A gdy to ujrzeli faryzeusze, rzekli do niego: Oto uczniowie twoi
              czynią, czego nie wolno czynić w sabat.
12,3	      A On rzekł im: Czyż nie czytaliście, co uczynił Dawid, kiedy był
              głodny, on i ci, którzy z nim byli?
12,4	      Jak wszedł do Domu Bożego i jadł chleby pokładne, których
              nie wolno było jeść jemu ani tym, którzy z nim byli, tylko samym
              kapłanom?
12,5	      Albo czy nie czytaliście w zakonie, że w sabat kapłani w świątyni
              naruszają sabat, a są bez winy?
12,6	      Ale mówię wam, że tutaj jest coś większego niż świątynia.
12,7	      I gdybyście byli zrozumieli, co to jest: Miłosierdzia chcę, a nie
              ofiary, nie potępialibyście niewinnych.
12,8	      Albowiem Syn Człowieczy jest Panem sabatu.

Jednak przygotowaniom posiłków w szabat powinno się poświęcić jak najmniej
pracy - najlepiej przygotować dzień wcześniej (zob.2M.16,23, 2M.35,3)


b/ nie powinno się załatwiać swoich spraw

Iz.58,13  Jeżeli powstrzymasz swoją nogę od bezczeszczenia sabatu, aby załatwić
          swoje sprawy(a) w moim świętym dniu, i będziesz nazywał sabat rozkoszą,
          a dzień poświęcony Panu godnym czci, i uczcisz go nie odbywając
          w nim podróży, nie załatwiając swoich spraw (b) i nie prowadząc
          pustej rozmowy,

Zrozumienie tej idei może sprawić pewną trudność, bo większość czynności jakie
wykonujemy to nasze sprawy. Myślę że lepiej można to zrozumieć, sięgając do
oryginalnych słów hebrajskich:
załatwiać - a/ hebr. asot (7195) - pracować, wyprodukować, zasadzić,
przygotować, harować,  b/hebr. mimeco (5398) - szukać
Nie powinniśmy więc 'szukać swoich spraw', czyli nie realizować tego, co możemy
zrobić lub dokończyć innego dnia.


c/ nie odbywać podróży (tylko niezbędne)

Nasze słowo 'odbywać' to także hebrajskie słowo 'asot' (7195). Jeśli więc dana
podróż jest rodzajem pracy, należy postępować jak wyżej, czyli podróżować tylko
wtedy, gdy to jest niezbędne.


d/ nie prowadzić pustych rozmów (niepotrzebnych)

Ocena, które to rozmowy są puste - jest kwestią dosyć indywidualną. Dlatego
podaję dodatkowo jakie słowa są użyte w oryginale:
- pustych rozmów - hebr. słowa wedaber (1903) i dabar (1906).
  wedaber - prowadzić, odwrócić się tyłem, mówić przeciwko komuś, ośmieszać,
  ścigać, odjechać
  dabar - słowo, sprawa
Według mnie, nie powinno się prowadzić rozmów nie przynoszących chwały Bogu
(plotki, kłótnie, głupie żarty), lub zakłócających nasz odpoczynek
(np. biznesowych). Pamiętajmy, że ma to być dzień całkowitego odpoczynku.


e/ nie obciążać innych pracą i nie popierać pracy w szabat

5M.5,14	 ale siódmego dnia jest sabat Pana, twojego Boga. Nie będziesz wykonywał
         żadnej pracy ani ty, ani twój syn, ani twoja córka, ani twój sługa,
         ani twoja służąca, ani twój wół, ani twój osioł, ani twoje bydlę,
         ani obcy przybysz, który mieszka w twoich bramach, aby odpoczął twój
         sługa i twoja służebnica tak jak ty.

Nie powinniśmy pracy w szabat zlecać innym ludziom. Dotyczy to też sytuacji,
gdy korzystamy z pracy innych w szabat np. robimy zakupy, bo tym samym i my
naruszamy szabat, i wspieramy naruszanie przez sprzedających.
Niestety znając ludziom nie jest łatwo oprzeć się pokusie zakupów, gdy sklepy
są otwarte. Taka sytuacja jest opisana w Księdze Nehemiasza:

Neh.10,32   A jeśli poganie tej ziemi będą wystawiali na sprzedaż towary,
            i różnorodne zboże w dzień sabatu, nie będziemy go od nich kupować
            w sabat lub w dzień święta; zrzekniemy się także plonów w każdym
            siódmym roku oraz długu od każdego dłużnika.

Neh.13,15   W owych dniach stwierdziłem, że w Judei wytłaczano w sabat wino
            w tłoczniach i zwożono snopy, nakładając je na osły, a także wino,
            winogrona, figi i wszelkie inne ciężary, i sprowadzano w dzień
            sabatu do Jeruzalemu. Ostrzegłem ich przeto, aby w tym dniu
            żywności nie sprzedawali.
13,16	    Również Tyryjczycy, którzy w nim mieszkali, sprowadzali rybę
            i wszelki towar i sprzedawali w sabat Judejczykom, także
            w Jeruzalemie.
13,17	    Zgromiłem tedy możnych Judei i powiedziałem do nich: Co to za
            niegodziwa rzecz, której się dopuszczacie, znieważając dzień sabatu?
13,18	    Czy nie tak postępowali wasi ojcowie, za co wszak nasz Bóg
            sprowadził na nas całe to nieszczęście, a również na to miasto!
            Wy zaś ściągacie jeszcze większy gniew na Izraela, znieważając sabat?
13,19	    Wydałem więc zarządzenie, że gdy w przeddzień sabatu będzie się
            ściemniać wokół bram jeruzalemskich, ma się zamknąć wrota.
            Nakazałem też, żeby ich nie otwierano, aż dopiero po sabacie.
            Postawiłem też przy bramach niektórych z moich sług z poleceniem:
            W dzień sabatu nie przejdzie tędy żaden ciężar.
13,20	    Wtedy handlarze i sprzedawcy wszelkiego towaru nocowali raz czy dwa
            razy na dworze, poza Jeruzalemem.
13,21	    Zgromiłem ich więc, mówiąc do nich: Dlaczego nocujecie tuż przed
            murem? Jeżeli się to jeszcze raz powtórzy, wezmę się do was.
            Od tego czasu nie przychodzili już w sabat.

Hebrajczycy pracowali tu i handlowali w szabat, wiedząc że tego nie wolno robić.
Dopiero oficjalny zakaz wydany przez ich przywódcę, Nehemiasza, przyczynił się
do ukrócenia złych praktyk.
Dlatego jestem za urzędowym ograniczeniem handlu w niedzielę, gdyż niełatwo
oprzeć się pokusie. Handel mógłby się odbywać na zasadzie dyżurów sklepowych
jak w przypadku dyżurów służb odpowiedzialnych za infrastrukturę i bezpieczeństwo
państwa (policja, wojsko, służba zdrowia, energetyka, transport).


f/ planować wszelkie czynności tak, żeby nie wykonywać ich w szabat

Święcenie szabatu pobudza nas do właściwego planowania wszelkich czynności tak,
żeby nie musieć wykonywać ich w szabat. Dotyczy to pracy zawodowej, zakupów,
remontów, podróży, życia towarzyskiego i innych czynności. Planowanie takie jest
popierane przez Boga:

2M.16,23  A on rzekł do nich: Tak powiedział Pan: Jutro będzie wypoczynek,
          poświęcony Panu, dzień sabatu. Upieczcie, co macie upiec, ugotujcie,
          co macie ugotować. Lecz wszystko, co zbędzie, przechowajcie do
          następnego rana…
16,29	  Patrzcie! Pan dał wam sabat. Dlatego daje wam też dnia szóstego chleb
          na dwa dni. Zostańcie każdy na swoim miejscu, niechaj nikt w siódmy
          dzień nie opuszcza swego miejsca.
16,30	 Odpoczywał więc lud dnia siódmego.

Właściwe planowanie pozwoli nam też być świadectwem dla innych.



VI. Podsumowanie.

Z powyższego rozważania wynikają następujące wnioski:
- szabat oznacza czas całkowitego odpoczynku
- przestrzegając szabatu wyrażamy naszą miłość do Boga i regenerujemy nasz organizm
- Bóg błogosławi tym, którzy przestrzegają szabatu (a także miejscu gdzie mieszkamy,
  krajowi oraz naszym rodzinom)
- nieprzestrzeganie szabatu powoduje negatywne skutki dla ducha, duszy i ciała.
- przykazanie przestrzegania szabatu jest jednym z dziesięciu podstawowych przykazań,
  które obowiązują wszystkich ludzi, w tym nas, chrześcijan
- szabat powinniśmy świętować z ochotnego serca, z przekonania, bez przymusu
- szabat powinno się obchodzić ostatniego dnia tygodnia
- nie powinniśmy nikogo osądzać z powodu tego, kiedy obchodzi szabat
- chrześcijanie ze względów praktycznych powinni obchodzić szabat w niedzielę
- w szabat nie powinniśmy wykonywać żadnej pracy, należy planować pracę tak, żeby
  nie wykonywać jej w szabat
- w szabat można wykonać pracę, której nie da się wykonać innego dnia (np. związaną ze
  służbą Bogu)
 . nie powinniśmy obciążać pracą w szabat innych ludzi (np. handel)
 . nie powinniśmy prowadzić pustych rozmów ani odbywać podróży (poza niezbędnymi)

Mam nadzieję, że to rozważanie pomoże uporządkować wiedzę o szabacie i przyczyni
się do podjęcia świadomych decyzji w tej sprawie. Im więcej ludzi będzie
przestrzegać przykazania szabatu, tym bardziej Bóg będzie błogosławił nam,
naszym rodzinom i naszemu krajowi.


Bibliografia (liczby w nawiasach oznaczają pozycje w słownikach lub pozycję
bibliografii).
1. Studio Biblijne 1.0 SE, wyd. Samson Digital System, 1998 (Biblie - BW,BT,BWP).
2. Hebrajsko-polski Stary Testament - Prorocy, opr. Anna Kuśmirek, red. nauk.
   ks. prof. dr hab. Waldemar Chrostowski, wyd. Vocatio, 2008
3. Grecko- polski Nowy Testament, ks. Remigiusz Popowski, Michał Wojciechowski,
   wyd. Vocatio, 1994
4. Wielki słownik grecko-polski Nowego Testamentu, ks. Remigiusz Popowski
   wyd. Vocatio, 2006
5. http://www.jewish.org.pl/index.php/pl/bwi-kalendarz-i-cykl-iycia-mainmenu
   -68/96-kalendarz-iydowski-hebr-luach-ha-szana-.html


Opracowano: 2013-10-14

tablicekam2
mail2
KONTAKT