logo1a
STRONA GŁÓWNA CODZIENNOŚĆ JAK POZNALIŚMY BOGA PYTANIA RECENZJE LINKI
powrót COKOLWIEK ZWIĄŻECIE NA ZIEMI, BĘDZIE ZWIĄZANE
I W NIEBIE
podstrona
Niniejsze rozważanie może ci pomóc przebaczyć grzechy każdemu człowiekowi.

1. Rzecz dotyczy bardzo ważnych i znamiennych w skutkach fragmentów z Biblii: 

Mat. 16,16 A odpowiadając Szymon Piotr rzekł: Tyś jest Chrystus, Syn Boga żywego.
16,17      A Jezus odpowiadając, rzekł mu: Błogosławiony jesteś, Szymonie,
           synu Jonasza, bo nie ciało i krew objawiły ci to, lecz Ojciec mój,
           który jest w niebie.
16,18  	   A ja ci powiadam, że ty jesteś Piotr, i na tej opoce zbuduję Kościół mój,
           a bramy piekielne nie przemogą go.
16,19	   I dam ci klucze Królestwa Niebios; i cokolwiek zwiążesz na ziemi,
           będzie związane i w niebie, a cokolwiek rozwiążesz na ziemi, 
           będzie rozwiązane i w niebie. 
Słownictwo:
- zwiążesz ( gr. deses, od deo,1203) - znaczy:  związać coś przez decyzję
- rozwiążesz ( gr. limes, od lio,3080) - znaczy: rozwiązać, uwalniać, znosić 

		
Mat. 18,1 W owym czasie przystąpili uczniowie do Jezusa…
18,15     A jeśliby zgrzeszył brat twój, idź, upomnij go sam na sam;
          jeśliby cię usłuchał, pozyskałeś brata swego.

18,16	  Jeśliby zaś nie usłuchał, weź z sobą jeszcze jednego lub dwóch,
          aby na oświadczeniu dwu lub trzech świadków była oparta każda sprawa.
18,17	  A jeśliby ich nie usłuchał, powiedz zborowi; a jeśliby zboru nie usłuchał,
          niech będzie dla ciebie jak poganin i celnik.
18,18	  Zaprawdę powiadam wam: Cokolwiek byście związali na ziemi,
          będzie związane i w niebie;  i cokolwiek byście rozwiązali na ziemi,
          będzie rozwiązane i w niebie.

Słownictwo:
- związali, rozwiązali-  te same słowa greckie co wyżej

18,19	 Nadto powiadam wam, że jeśliby dwaj z was na ziemi uzgodnili swe prośby
         o jakąkolwiek rzecz, otrzymają ją od Ojca mojego, który jest w niebie.
18,20	 Albowiem gdzie są dwaj lub trzej zgromadzeni w imię moje, tam jestem
         pośród nich.
18,21	 Wtedy przystąpił Piotr do niego i rzekł mu: Panie, ile razy mam odpuścić
         bratu memu, jeżeli przeciwko mnie zgrzeszy? Czy aż do siedmiu razy?
18,22	 Mówi mu Jezus: Nie powiadam ci: do siedmiu razy, lecz do siedemdziesięciu
         siedmiu razy. 


Łuk. 17,3 Miejcie się na baczności. Jeśliby zgrzeszył twój brat, strofuj go,
          a jeśli się upamięta, odpuść mu. 
17,4	  A jeśliby siedemkroć na dzień zgrzeszył przeciwko tobie, i siedemkroć
          zwrócił się do ciebie, mówiąc: Żałuję tego, odpuść mu.
17,5	  I rzekli apostołowie do Pana: Przydaj nam wiary.


J.20,20	 A to powiedziawszy, ukazał im ręce i bok. Uradowali się tedy uczniowie,
         ujrzawszy Pana.
20,21	 I znowu rzekł do nich Jezus: Pokój wam! Jak Ojciec mnie posłał,
         tak i Ja was posyłam.
20,22	 A to rzekłszy, tchnął na nich i powiedział im: Weźmijcie Ducha Świętego.
20,23	 Którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którym
         zatrzymacie, są zatrzymane.
Słownictwo:
- odpuszczać ( od gr. afiemi, 857 ) - znaczy: odpuszczać, anulować, przebaczać,
  umarzać
- zatrzymać ( gr. krateo, 2894) - znaczy: zatrzymywać, nie odpuszczać
- grzech ( gr. amartia, 264) - znaczy: grzech, chybienie celu, błądzenie, zawinienie
 ( występuje w w/w fragm..) 


Jakie podstawowe wnioski możemy wyciągnąć z tych wersetów:

a/ moc związywania i rozwiązywania ( czyli odpuszczania i zatrzymywania) została
   dana przez Pana Jezus Jego uczniom ( chrześcijanom ). 
   Piotr nie stanowi tu jakiegoś wyjątku ( po prostu był pierwszym komu Pan Jezus
   to powiedział - potem powiedział to innym uczniom ).

b/ związywanie i rozwiązywanie ( odpuszczanie i zatrzymywanie ) dotyczy grzechów
   popełnionych tylko przeciwko tej osobie, wobec której zostały one popełnione. 



2. Dwa rodzaje grzechów. 

Czy chrześcijanie mogą faktycznie odpuszczać grzechy?  Przecież jest napisane,
że grzechy może odpuszczać tylko Bóg:

Mar. 2,7 Czemuż ten tak mówi? On bluźni.
         Któż może grzechy odpuszczać oprócz jednego, Boga?

Łuk. 5,21 Wtedy uczeni w Piśmie i faryzeusze zaczęli zastanawiać się i mówić:
          Któż to jest, co bluźni? Któż może grzechy odpuszczać,
          jeśli nie Bóg jedynie?

Dygresja: jedynie Pan Jezus, jako człowiek i Bóg miał moc odpuszczanie wszystkich
grzechów każdemu  człowiekowi. Dlatego faryzeusze mówili, że bluźni bo uważali
Go tylko za człowieka. 

Biblia nie może sobie zaprzeczać, więc jak pogodzić te fragmenty ze sobą?

Na podstawie całej Biblii możemy stwierdzić, że są dwa rodzaje grzechów :
- przeciwko Bogu
- przeciwko człowiekowi 

Przy czym obydwa rodzaje grzechów powodują, że jesteśmy nieczyści i za każdy grzech
czeka nas śmierć wieczna ( jeśli się nie upamiętamy).

Czyli jeśli zgrzeszymy przeciwko człowiekowi, to i tak ten grzech liczy się u Boga.

Te rodzaje grzechów różnią się tym, przeciwko komu są skierowane. 

Konsekwencje każdego rodzaju grzechu danej osoby mogą ponosić też inni( np. rodzina,
zbór, Kościół, kraj ).

Fragmenty wyraźnie wskazujące na to, że są dwa rodzaje grzechów:

Sędz. 10,10 Synowie izraelscy wołali tedy do Pana, mówiąc: Zgrzeszyliśmy
            przeciwko tobie, iż opuściliśmy swego Boga a służyliśmy Baalom.

2M. 32,33   I rzekł Pan do Mojżesza: Tego, kto zgrzeszył przeciwko mnie,
            wymażę z księgi mojej.

Mat. 18,21 Wtedy przystąpił Piotr do niego i rzekł mu: Panie, ile razy mam
           odpuścić bratu memu, jeżeli przeciwko mnie zgrzeszy?
           Czy aż do siedmiu razy?


2M. 10,16  Wtedy faraon śpiesznie wezwał Mojżesza i Aarona i rzekł:
           Zgrzeszyłem przeciwko Panu, Bogu waszemu, i przeciwko wam. 

Łuk. 15,21 Syn zaś rzekł do niego: Ojcze, zgrzeszyłem przeciwko niebu
           i przeciwko tobie,już nie jestem godzien nazywać się synem twoim.



3.  Chrześcijanie mogą odpuszczać tylko grzechy popełnione przeciwko człowiekowi.


Tylko takie zrozumienie powoduje, że nie ma konfliktu między w/w wersetami.

Jest fragment, który wskazuje jednoznacznie, że człowiek ma wpływ na decyzję Boga
w sprawie grzechów popełnionych przeciwko człowiekowi:

1Sam. 2,25 Jeżeli zgrzeszy człowiek przeciwko człowiekowi, sędzią jego jest Bóg.
           Ale jeżeli człowiek zgrzeszy przeciwko Panu, kto się za nim wstawi?
           Lecz nie usłuchali głosu swego ojca, gdyż Pan postanowił ich zgubić.

Jeśli ktoś zgrzeszy przeciwko nam, to możemy dla grzesznika prosić o przebaczenie Boga,
który jest sędzią.
Ale jeżeli ktoś zgrzeszy przeciwko Bogu ( psalmista prawd. pisał o grzechu
niewybaczalnym) nic nam nie da wstawianie się za takimi osobami ( choć nie my to
oceniamy, ale Bóg ):
Jer. 7,16   Lecz ty nie wstawiaj się za tym ludem i nie zanoś za nim błagania ani
            modlitwy, i nie nalegaj na mnie, gdyż cię nie wysłucham!

Takim grzechem przeciwko Bogu jest grzech śmiertelny ( gdzie człowiek już nic
nie może zrobić):

Mat. 12,31 Dlatego powiadam wam: Każdy grzech i bluźnierstwo będzie ludziom
           odpuszczone, ale bluźnierstwo przeciw Duchowi nie będzie odpuszczone.

1J. 5,16    Jeżeli ktoś widzi, że brat jego popełnia grzech, lecz nie śmiertelny,
            niech się modli, a Bóg da mu żywot, to jest tym, którzy nie popełniają
            grzechu śmiertelnego. Wszak jest grzech śmiertelny; nie o takim mówię,
            żeby się modlić.
5,17        Wszelka nieprawość jest grzechem; lecz nie każdy grzech jest śmiertelny.

Typowym przykładem grzechem przeciwko Bogu jest nieposłuszeństwo lub bałwochwalstwo
(Bóg ocenia jak wielkie są te  grzechy i jakie będą konsekwencje por. 1Sam.15,23
i Jon.1,3). Przykład:
5M.9,16	 Ujrzałem, że zgrzeszyliście wobec Pana, Boga waszego, zrobiwszy sobie
         ulany posąg. Rychło zboczyliście z drogi, którą wam Pan nakazał.

Przykłady grzechów przeciwko ludziom: kradzież, oszustwo, oszczerstwo.



4. Sposób odpuszczania grzechów popełnionym przeciwko chrześcijanom 
   ( związywania i rozwiązywania)

I tu dochodzimy do zastosowania Słowa Bożego w praktyce.

a/  poganom ( ludziom nie zbawionym ) odpuszczamy grzechy w każdym przypadku,
    gdyż zwykle " nie wiedzą, co czynią", nawet jak to robią z premedytacją,
    bo nie znają Boga i na ma w ich bojaźni Bożej. 

Fragmenty to potwierdzające:

Mat. 6,14 Bo jeśli odpuścicie ludziom ich przewinienia, odpuści i wam Ojciec
          wasz niebieski.
6,15	  A jeśli nie odpuścicie ludziom, i Ojciec wasz nie odpuści wam przewinień
          waszych.

Marka 11,26 Bo jeśli wy nie odpuścicie, i Ojciec wasz, który jest w niebie,
            nie odpuści przewinień waszych.

Łukasza 11,4 i odpuść nam grzechy nasze, albowiem i my odpuszczamy
             każdemu winowajcy swemu,


Musimy odpuścić ludziom nie zbawionym, nawet jak nas mocno skrzywdzili,
bo jak nie odpuścimy to i Bóg nam nie odpuści. 

Tylko wtedy będziemy świadectwem dla świata, bo będziemy inaczej postępować niż ludzie
nie nawróceni.
Kto nam czyni krzywdę jest naszym nieprzyjacielem, a jak mamy miłować nieprzyjaciół,
skoro im nie przebaczymy? Nie da się.
Mat.5,44 A Ja wam powiadam: Miłujcie nieprzyjaciół waszych i módlcie się za tych,
         którzy was prześladują,
5,45	 abyście byli synami Ojca waszego, który jest w niebie, bo słońce
         jego wschodzi nad złymi i dobrymi i deszcz pada na sprawiedliwych
         i niesprawiedliwych.
5,46	 Bo jeślibyście miłowali tylko tych, którzy was miłują, jakąż macie zapłatę?
         Czyż i celnicy tego nie czynią?
5,47	 A jeślibyście pozdrawiali tylko braci waszych, cóż osobliwego czynicie?
         Czyż i poganie tego nie czynią?
5,48	 Bądźcie wy tedy doskonali, jak Ojciec wasz niebieski doskonały jest.

Przykłady takiej miłości do ludzi nie zbawionych:

Łuk. 23,34 A Jezus rzekł: Ojcze, odpuść im, bo nie wiedzą, co czynią. 
           A przy dzieleniu się jego szatami rzucali losy.

Dz. 7,60   A padłszy na kolana ( Szczepan), zawołał donośnym głosem:
           Panie, nie policz im grzechu tego.
           A gdy to powiedział, skonał.

Nie mamy w Biblii jednoznacznych przykładów wskazujących, że chrześcijanie mogą
zatrzymać grzechy poganom.
Tak więc musimy odpuszczać nie nawróconym, nawet jak nam ciągle źle czynią -
po ludzku jest to niepojęte, ale Duch Święty sprawia, że jest to możliwe.
No i możemy prosić Boga, aby się upamiętali.
Oczywiście dobrze by było poinformować poganina, co mu przebaczasz i że to robisz
ze względu na Chrystusa.


b/ braciom i siostrom, jeśli zgrzeszyli przeciwko tobie, też musisz
      odpuścić ale bardzo ważne jest postępowanie, sposób, w jaki to zrobisz 

Mamy tu wyraźnie opisany sposób postępowania odnośnie grzechu popełnionego wobec
indywidualnego chrześcijanina

Są dwie główne możliwości:
- odpuścić, gdy brat lub siostra żałuje ( upamięta się )
- odpuścić jako poganinowi ( jak nie żałuje i się nie upamięta )

Jako uzasadnienie powtórzę wersety:
		
Łuk. 17,3 Miejcie się na baczności. Jeśliby zgrzeszył twój brat,
          strofuj go, a jeśli się upamięta, odpuść mu.

17,4	 A jeśliby siedemkroć na dzień zgrzeszył przeciwko tobie, i siedemkroć
         zwrócił się do ciebie, mówiąc: Żałuję tego, odpuść mu.
17,5	 I rzekli apostołowie do Pana: Przydaj nam wiary.
Słownictwo: strofuj ( gr. epitimao, 2009 ) znaczy: upominać, karcić, strofować,
robić wyrzuty, ganić 

Mat. 18,1 W owym czasie przystąpili uczniowie do Jezusa…
18,15	  A jeśliby zgrzeszył brat twój, idź, upomnij go sam na sam;
          jeśliby cię usłuchał, pozyskałeś brata swego.
18,16	 Jeśliby zaś nie usłuchał, weź z sobą jeszcze jednego lub dwóch,
         aby na oświadczeniu dwu lub trzech świadków była oparta każda sprawa.
18,17	 A jeśliby ich nie usłuchał, powiedz zborowi; a jeśliby zboru nie usłuchał,
         niech będzie dla ciebie jak poganin i celnik.
18,18	 Zaprawdę powiadam wam: Cokolwiek byście związali na ziemi,
         będzie związane i w niebie; i cokolwiek byście rozwiązali
         na ziemi, będzie rozwiązane i w niebie.



Zauważmy, że jeśli chodzi o związanie to:
- jest napisane  "niech będzie dla ciebie jak poganin i celnik" a następnie
  " cokolwiek zwiążecie na ziemi, będzie związane i w niebie",
- nie ma przykładu w Biblii, że należy wypowiadać jakiejś formułki w rodzaju
  " grzech nie został ci odpuszczony bo uważasz się za chrześcijanina, a nie jesteś
  posłuszny Bogu"
- po prostu ta osoba ma zatrzymany grzech

Poniżej postaram się to omówić bardziej szczegółowo.


c/ sposób związywania lub rozwiązywania grzechów chrześcijanom
( indywidualnego odpuszczania )

W przypadku gdy chrześcijanin zgrzeszy przeciwko tobie, to należy zastosować
powyższą procedurę dla jego dobra i dla oczyszczenia Kościoła.
Wymaga to od ciebie modlitwy, roztropności i odwagi ( wszystko ma się odbywać
w miłości ).

Musi być popełniony ewidentny, jednoznaczny grzech przeciwko tobie.
Dlatego:
- najpierw musisz wyjaśnić sprawę, bo się może okazać, że się mylisz albo ta osoba
  zrobiła coś złego nie do końca świadomie ( choroba, poważne kłopoty, błędne
  rozeznanie ), wtedy przeprosi i nie będzie problemu),

- jeśli to faktycznie grzech i uświadomisz go tej osobie, to trzeba ją upomnieć,
  żeby naprawiła skutki ( przeprosiła cię, poprosiła o wybaczenie, naprawiła szkody
  materialne, więcej tego nie robiła). Jak kocha Boga to się ( prędzej czy później )
  ukorzy i to zrobi (Mat.18,15)

- jeżeli się osoba upamięta to musisz odpuścić ten grzech

- jeżeli osoba się nie upamięta wtedy trzeba zastosować dalszą procedurę, czyli:
. wziąć ze sobą jeszcze jedną lub dwie osoby ( chrześcijan), żeby tej osobie
  uświadomić grzech, pomóc wyjaśnić sprawę (Mat.18,6)
( miałem podobny przypadek- wystarczyła rozmowa dwóch osób i po kilku dniach ten brat
  się upamiętał, przeprosił, przestał grzeszyć)

- jeżeli to nie pomoże, należy powiedzieć zborowi (Mat.18,17).
  Tu dobrze jest dać jakiś termin na upamiętanie, aby dać szanse na uświadomienie
  sobie winy a w tym czasie się modlić, bo przecież zależy nam na upamiętaniu się
  tej osoby.

- jak mimo to się nie ukorzy, nie poprosi o wybaczenie  to znaczy, że:
.  trwa w grzechu nieposłuszeństwa Bogu bo wie, że zgrzeszyła i nie chce tego naprawić

1J. 1,9	 Jeśli wyznajemy grzechy swoje, wierny jest Bóg i sprawiedliwy i odpuści
         nam grzechy, i oczyści nas od wszelkiej nieprawości.
Słownictwo: wyznawać ( gr. omologeo, 3547) znaczy: wyznawać, uznawać, oświadczać

. nieposłuszeństwo Słowo Bożemu jest typowym grzechem przeciwko Bogu

1Sam. 15,23 Gdyż nieposłuszeństwo jest takim samym grzechem, jak czary,
      a krnąbrność, jak bałwochwalstwo i oddawanie czci obrazom...

. masz traktować tą osobę (od tego momentu) jak poganina

- dla ciebie nie jest istotne, czy ta osoba nie jest już chrześcijaninem,
  czy jeszcze jest ( Bóg to wie ) ale masz traktować ją jak poganina

- zgodnie z wcześniejszym rozważaniem ta osoba ma zatrzymany grzech popełniony
  przeciwko tobie  i jeśli się nie upamięta trwając w grzechu nieposłuszeństwa,
  przestaje być chrześcijaninem.

Na tym polega zatrzymanie grzechu takiej osobie.


- z chwilą traktowania osoby jak poganina, masz obowiązek ( ale jako poganinowi )
  odpuścić tej osobie grzech, który popełniła przeciwko tobie.
Nawet jeśli poprosisz Boga o to, aby nie policzył komuś tego grzechu i  Bóg odpuści
na twoją prośbę ten konkretny grzech, postawa tej osoby powoduje, że trwa w grzechu
nieposłuszeństwa Bogu.
Chociaż każdy grzech jest nieposłuszeństwem wobec Słowa Bożego, ale ( jak wspomniałem
wcześniej ) wielkość tego grzechu określa Bóg i to On określa, jakie osoba poniesie
konsekwencje.
Na pewno większe konsekwencje poniesie osoba, która wie, co powinna zrobić
a nie chce być posłuszną niż osoba, która nie ma właściwego poznania,
podobnie jak opisano w wersetach:

Łuk. 12,47 Ten zaś sługa, który znał wolę pana swego, a nic nie przygotował
           i nie postąpił według jego woli, odbierze wiele razów.
12,48	   Lecz ten, który nie znał, choć popełnił coś karygodnego, odbierze
           niewiele razów. Komu wiele dano, od tego wiele będzie się żądać,
           a komu wiele powierzono, od tego więcej będzie się wymagać.

Tyt. 1,16  Utrzymują, że znają Boga, ale uczynkami swymi zapierają się go,
           bo to ludzie obrzydliwi i nieposłuszni, i do żadnego dobrego uczynku
           nieskłonni.
1,15	   Dla czystych wszystko jest czyste, a dla pokalanych i niewierzących
           nic nie jest czyste, ale pokalane są zarówno ich umysł, jak i sumienie.

Więc po co stosować procedurę upominania skoro i tak mu w rezultacie odpuszczam?
Różnica jest kolosalna, bo:
- ty jesteś w porządku wobec Boga ( przebaczasz i postępujesz wg Bożego Słowa,
  czyli okazujesz  posłuszeństwo Bogu )
  
- został obnażony grzech tej osoby, a dopóki trwa w grzechu, to jeśli nagle umrze,
  nie wejdzie do nieba!

- uświadomiłeś grzech. Ma tego świadomość i sytuacja ( w połączeniu z twoją modlitwa
  o tego człowieka jako poganina ) może się przyczynić do jego upamiętania
  w przyszłości - a przecież o to chodzi.



Tak rozumiem powyższe wersety, bo jest wyraźnie zaznaczone " jeśli brat zgrzeszy
i żałuje" to mamy odpuścić, a jeśli nie żałuje - to ma być dla ciebie jak poganin.


Być może taka sytuacja zaistniała w poniższych przypadkach:
1Tym. 1,19 zachowując wiarę i dobre sumienie, które pewni ludzie
           odrzucili i stali się rozbitkami w wierze;
1,20	 do nich należą Himeneusz i Aleksander, których oddałem szatanowi,
         aby zostali pouczeni, że nie wolno bluźnić.

2Tym. 4,14 Aleksander, kotlarz, wyrządził mi wiele złego; odda mu Pan według
           uczynków jego;
4,15	   jego i ty się strzeż; albowiem bardzo się sprzeciwił słowom naszym.

Opisane osoby, sądząc po kontekście, byli wcześniej w Kościele i zgrzeszyły przeciwko
Pawłowi. Paweł postąpił zdecydowanie. Wyraźnie te osoby były nieposłuszne Bogu.


d/ co dalej z taka osobą?

W zasadzie na tym procedura indywidualnego związywania lub rozwiązywania grzechów
się kończy.
Skoro taki "chrześcijanin" ma być dla nas jak poganin, to stanowisko powinien też
zająć zbór.
W taki przypadku, jeśli osoba się nie upamięta, a jednoznaczny grzech był obnażony
przed zborem, to zbór powinien zareagować zgodnie z Biblią.
Wiem, że to jest drastyczne ale jeśli ktoś pomimo upomnień się nie upamięta, to
nie ma innego wyjścia. O takiej ( lub podobnej ) sytuacji mówi fragment:

1Kor.5,9 Napisałem wam w liście, abyście nie przestawali z wszetecznikami;
5,10	 ale nie miałem na myśli wszeteczników tego świata albo chciwców
         czy grabieżców, czy bałwochwalców, bo inaczej musielibyście wyjść z tego
         świata.
5,11	 Lecz teraz napisałem wam, abyście nie przestawali z tym,
         który się mieni bratem,a jest wszetecznikiem lub chciwcem,
         lub bałwochwalcą, lub oszczercą,
         lub pijakiem, lub grabieżcą, żebyście z takim nawet nie jadali.
5,12	 Bo czy to moja rzecz sądzić tych, którzy są poza zborem?
         Czy to nie wasza rzecz sądzić raczej tych, którzy są w zborze?
5,13	 Tych tedy, którzy są poza nami, Bóg sądzić będzie. Usuńcie tego,
         który jest zły, spośród siebie.
Słownictwo: usunąć ( gr.eksairo, 1808 ) znaczy: pozbywać się, usuwać

Jest to wyraźne zatrzymanie grzechu temu człowiekowi - jest traktowany jak poganin.

Podobna sytuacja jest w poniższym przypadku:
1Kor.5,1 Słyszy się powszechnie o wszeteczeństwie między wami i to takim
         wszeteczeństwie, jakiego nie ma nawet między poganami, mianowicie,
         że ktoś żyje z żoną ojca swego.
5,2	 A wyście wzbili się w pychę, zamiast się raczej zasmucić
         i wykluczyć spośród siebie tego, kto takiego uczynku się dopuścił.

5,3	 Lecz ja, choć nieobecny ciałem, ale obecny duchem, już osądziłem tego,
         który to uczynił, tak jak bym był obecny:
5,4	 Gdy się zgromadzicie w imieniu Pana naszego, Jezusa Chrystusa, wy i duch
         mój z mocą Pana naszego, Jezusa,
5,5	 oddajcie takiego szatanowi na zatracenie ciała, aby duch był zbawiony
         w dzień Pański.
5,6	 Nie macie się czym chlubić. Czy nie wiecie, że odrobina kwasu cały zaczyn
         zakwasza?

Człowiek ten żył w grzechu i zbór to tolerował. Był to grzech przeciwko ludziom
stanowiącym Kościół.  Z jakichś powodów nie zastosowali oni jeszcze wykluczenia
i Paweł ich za to ganił.

Jak widzimy, taka kolejność postępowania daje im szansę na upamiętanie
oraz pozwala oczyszczać Kościół z ludzi , którzy działają na szkodę Kościoła,
nie są świadectwem dla innych.

Takim ostrzeżeniem, żeby jednak się upamiętać ( bo można nie zdążyć ) jest
przypadek Ananiasza i Safiry ( Dz. 5,1-11). Moim zdaniem był to grzech przeciwko
Duchowi Świętemu i dlatego nie był odpuszczony ( nie dostali już szansy).

Ważna uwaga:  żeby upomnieć brata czy siostrę sam powinieneś być wobec Boga
i ludzi w porządku, aby się nie narazić na uwagi typu " wyjmij najpierw belkę
z oka swego… ".


e/ a co robić, gdy nie mam odwagi wyjaśnić sprawy i upomnieć chrześcijanina,
   który zgrzeszył przeciwko mnie?

Na pewno nie jest to sytuacja zdrowa. Nie powinno tak być, bo nie jest to dobre
ani dla ciebie, ani dla tej osoby.

Jeśli chcesz iść za Bogiem, to w zasadzie nie masz wyjścia - sprawę trzeba
wyjaśnić zgodnie z Biblią.
Jeżeli nie masz odwagi to się módl w tej sprawie do Boga - o odwagę i odpowiedni
czas na rozmowę.



5. Podsumowanie.

a/ są dwa rodzaje grzechu:
- przeciwko Bogu
- przeciwko osobie

b/ chrześcijanie mogą odpuścić grzechy tylko popełnione przeciwko nim

c/ poganom ( ludziom nie zbawionym ) musimy odpuścić
  ( dodam od siebie: powinniśmy poinformować, że odpuszczamy ze względu na Chrystusa )

d/ chrześcijanom odpuszczamy grzechy po zastosowaniu procedury opisanej w Mat.18,15-18
-  jeśli zgrzeszy przeciwko tobie, nasz go upomnieć
-  jeśli poprosi o wybaczenie musisz mu odpuścić
-  jeśli nie chce się ukorzyć, to po upomnieniu przez innych chrześcijan i zbór,
   staje dla ciebie poganinem
-  wtedy przebaczasz mu obowiązkowo jako poganinowi ( i możesz się modlić
   o jego zbawienie ).
   Ty jesteś w porządku wobec Boga i stajesz się świadectwem dla tej osoby.

e/ związanie ( zatrzymanie ) grzechu polega na tym, że jeśli osoba uważająca się
   za chrześcijanina pomimo upomnień się nie upamięta, ma grzech zatrzymany,
   bo jest nieposłuszna Bogu.
   Gdyby człowiek ten umarł, pójdzie do piekła ( nie będzie zbawiony ).

f/ taka postępowanie daje szanse na upamiętanie się osoby i służy oczyszczaniu
   Kościoła z ludzi, którzy nie są świadectwem.

g/ powyższa rozważanie jest w zgodzie z całą Biblią, bo:
-  uzasadnia odpuszczenie wszystkim osobom grzechów popełnionych przeciwko nam
-  wyjaśnia sprawę związywania oraz rozwiązywania grzechów
-  ma na celu upamiętanie się grzesznika

Niechaj Bóg da ci mądrość w stosowaniu jego Słowa w codziennym życiu.

                          ***************

LITERATURA POMOCNICZA:
1.  Grecko-polski Nowy Testament ( wydanie interlinearne z kodami gramatycznymi ),
    Ks. Remigiusz Popowski, Michał Wojciechowski, wyd. Vocatio

2. Wieki słownik grecko-polski Nowego Testamentu, ks. Remigiusz Popowski, wyd. Vocatio
kwiat7
mail2
KONTAKT