logo1a
STRONA GŁÓWNA CODZIENNOŚĆ JAK POZNALIŚMY BOGA PYTANIA RECENZJE LINKI
powrót ZBAWIENIE W BIBLII podstrona
Od jakiegoś czasu zaczęło mnie zastanawiać, jak się przestawiała sprawa zbawienia
od początku stworzenia człowieka. Zadawałem sobie pytania w rodzaju:

- jak ludzie byli zbawiani przed zakonem?

- dlaczego Bóg dał na piśmie przepisy Zakonu?

- jak mogą być zbawieni ci, do których nie dotarli misjonarze?

Miałem problem z odpowiedzią, dlatego postanowiłem  zbadać te zagadnienia
i uporządkować sobie wiedzę.
Nie mogłem tu zamieścić wszystkich fragmentów Biblii dotyczących tematu i rozwinąć
wszystkich wątków - zająłem się głównym zagadnieniem, czyli zbawieniem.

Najpierw należy określić, co to jest zbawienie ( tak w skrócie ).
Zbawienie, z greckiego  soteria ( 4852 ) znaczy ocalenie, wybawienie, wyzwolenie,
ratunek.
Od czego? Oczywiście od niewoli grzechu i od śmierci wiecznej, czyli od cierpienia
bez końca w ogniu nieugaszonym. A czekałoby to każdego człowieka jako kara
za grzechy.
Zbawić ( ocalić ) może tylko Bóg. On nam daje za darmo, z łaski życie wieczne.
Człowiek swoimi uczynkami czy pieniędzmi nie jest w stanie sam się uratować od
wiecznej zagłady. A żadnego czyśćca nie ma.

Mat.19,25   A gdy to usłyszeli uczniowie, zaniepokoili się bardzo i mówili:
            Któż tedy może być zbawiony?
19,26       A Jezus spojrzał na nich i rzekł im: U ludzi to rzecz niemożliwa,
            ale u Boga wszystko	jest możliwe.
            
Bóg zbawia każdego człowieka, który w Niego uwierzył czyli każdego, kto słucha
Boga i wykonuje Jego przykazania.
Tak było od początku świata i tak jest nadal, a sprowadzone do jednej
podstawowej decyzji:

Dz. 16,31	… Uwierz w Pana Jezusa, a będziesz zbawiony…

Bóg daje nam pewność zbawienia: jak uwierzysz, to jesteś zbawiony - i to
jest pewne.
Ktoś powie - no tak, ale przecież trzeba potem wytrwać w wierze, czyli
w posłuszeństwie Bogu.
Tak, jeśli nadal żyjesz - Bóg ci to posłuszeństwo ułatwi maksymalnie.
Może podam przykład:
- pewność zbawienia polega na tym ( w przypadku świeżo nawróconych ), że jeśli
  uwierzysz świadomie i bez przymusu że Bóg istnieje, że Jezus jest Bogiem,
  wyznasz Mu swoje grzechy i poprosisz aby Jezus był Panem twojego życia,
  to nagle po tym wyznaniu umrzesz - na pewno wejdziesz bezpośrednio do nieba,
  do Pana Jezusa.
  
- jeżeli już uwierzysz i starasz się żyć zgodnie z Biblią ( ty to wiesz i Bóg
  to wie, bo zna twoje serce ), to bezpośrednio po śmierci idziesz do nieba:
  
1J.5,11	 A takie jest to świadectwo. że żywot wieczny dał nam Bóg,
         a żywot ten jest w Synu jego.
5,12	 Kto ma Syna, ma żywot; kto nie ma Syna Bożego, nie ma żywota.
5,13	 To napisałem wam, którzy wierzycie w imię Syna Bożego, abyście wiedzieli,
         że macie żywot wieczny.

Bóg daje tę pewność w Biblii: życie wieczne czyli bez końca.
Śmierć ciała to tylko przejście do Boga, do lepszego życia.


I. ZBAWIENIE PRZED ZAKONEM


1. Każdy człowiek miał możliwość poznania, co jest grzechem.

Każdy człowiek od początku stworzenia miał i ma możliwość poznania, że istnieje
Bóg - Stwórca.
Niektórym Bóg się objawiał osobiście, ale większość miała możliwość poznania
Go w inny sposób.
Opisuje to szczególnie werset z Rzym.1,20:

Rz.1,18	 Albowiem gniew Boży z nieba objawia się przeciwko wszelkiej bezbożności
         i nieprawości ludzi, którzy przez nieprawość tłumią prawdę.
1,19	 Ponieważ to, co o Bogu wiedzieć można, jest dla nich jawne,
         gdyż Bóg im to objawił.
1,20	 Bo niewidzialna jego istota, to jest wiekuista jego moc i bóstwo,
         mogą być od stworzenia świata oglądane w dziełach i poznane umysłem,
         tak iż nic nie mają na swoją obronę,
1,21	 dlatego że poznawszy Boga, nie uwielbili go jako Boga i nie złożyli
         mu dziękczynienia, lecz znikczemnieli w myślach swoich, a ich nierozumne
         serce pogrążyło się w ciemności.
1,22	 Mienili się mądrymi, a stali się głupi.
1,23	 I zamienili chwałę nieśmiertelnego Boga na obrazy przedstawiające
         śmiertelnego człowieka, a nawet ptaki, czworonożne zwierzęta i płazy;
1,24	 dlatego też wydał ich Bóg na łup pożądliwości ich serc ku nieczystości,
         aby bezcześcili ciała swoje między sobą,
1,25	 ponieważ zamienili Boga prawdziwego na fałszywego i oddawali cześć,
         i służyli stworzeniu zamiast Stwórcy, który jest błogosławiony na wieki.
         Amen.

Niestety ludzie w większości woleli sobie wymyślać bóstwa, niż oddawać cześć
jedynemu Bogu.
Obecnie jest podobnie - ludzie mają o wiele większa możliwość poznania prawdziwego
Boga, a jednak nadal wolą oddawać cześć stworzeniu np. ludziom czy martwym
przedmiotom.
Skoro Boga można było poznać, to musiała być możliwość poznania, co jest grzechem
czyli nieposłuszeństwem Bogu. Bóg dawał taką możliwość każdemu człowiekowi:

Rz.2,12	 Bo ci, którzy bez zakonu zgrzeszyli, bez zakonu też poginą; a ci,
         którzy w zakonie zgrzeszyli, przez zakon sądzeni będą;
2,13	 gdyż nie ci, którzy zakonu słuchają, są sprawiedliwi u Boga, lecz ci,
         którzy zakon wypełniają, usprawiedliwieni będą.
2,14	 Skoro bowiem poganie, którzy nie mają zakonu, z natury czynią to,
         co zakon nakazuje, są sami dla siebie zakonem, chociaż zakonu nie mają;
2,15	 dowodzą też oni, że treść zakonu jest zapisana w ich sercach;
         wszak świadczy o tym sumienie ich oraz myśli, które nawzajem się oskarżają
         lub też biorą w obronę;
2,16	 będzie to w dniu, kiedy według ewangelii mojej Bóg sądzić będzie ukryte
         sprawy ludzkie przez Jezusa Chrystusa.

Zauważmy, że jeszcze nie były jednoznacznie objawione boże prawo na piśmie,
jak np. zakon dla Żydów, a jednak zasady, co jest dobre, a co złe były znane przez
każdego człowieka - Bóg wpisał je w serca ludzi i sumienie informowało, co jest złe.
Sumienie, jak wiemy z doświadczenia, jest często przez nas głuszone, ale jednak
pracuje.

Od początku stworzenia człowieka Bóg ustanowił reguły, których należało przestrzegać
pod groźbą kary. Część tych reguł była znana, bo Bóg o nich informował
( np. zakaz spożywania owocu z drzewa poznania ).
Część nie była znana, ale była możliwa do poznania poprzez sumienie lub inne
okoliczności.
Bóg też honorował pewne prawa wprowadzone przez ludzi, jeśli były zgodne z Jego wolą.
Za nieposłuszeństwo Bóg karał ludzi nawet śmiercią, a za posłuszeństwo nagradzał.
Sprawiedliwa kara miała być przestrogą dla innych ( aby nie grzeszyli ) i chronić
społeczeństwo przed dalszym rozszerzaniem się grzechu.
Przykłady zgrzeszenia i karcenia:

a/ Bóg poinformował Adama i Ewę, że nie wolno jeść owocu z drzewa poznania:

1M.2,16	 I dał Pan Bóg człowiekowi taki rozkaz: Z każdego drzewa tego ogrodu
         możesz jeść,
2,17	 ale z drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść, bo gdy tylko
         zjesz z niego, na pewno umrzesz
...
3,24	 I tak wygnał człowieka, a na wschód od ogrodu Eden umieścił cheruby
         i płomienisty miecz wirujący, aby strzegły drogi do drzewa życia.

Adam i Ewa byli nieposłuszni i zostali ukarani wygnaniem z raju
i śmiertelnością ciała. Ponieśli karę cielesną ( nie wiemy czy są w niebie,
bo to zależało od ich dalszego posłuszeństwa ).
Skażona grzechem została cała ludzkość, człowiek stworzony przez Boga jako dobry,
stał się  zły ( łatwiej ciało dążyło do zła niż dobra ),

b/ morderstwo było grzechem i Bóg ostrzegł Kaina, żeby tego nie robił:

1M.4,6	 I rzekł Pan do Kaina: Czemu się gniewasz i czemu zasępiło się twoje oblicze?
4,7	 Wszak byłoby pogodne, gdybyś czynił dobrze, a jeśli nie będziesz czynił
         dobrze, u drzwi czyha grzech. Kusi cię, lecz ty masz nad nim panować.
4,8	 Potem rzekł Kain do brata swego Abla: Wyjdźmy na pole! A gdy byli na polu,
         rzucił się Kain na brata swego Abla i zabił go.
4,9	 Wtedy rzekł Pan do Kaina: Gdzie jest brat twój Abel? A on odpowiedział:
         Nie wiem. Czyż jestem stróżem brata mego?
4,10	 I rzekł: Cóżeś to uczynił? Głos krwi brata twego woła do mnie z ziemi.
4,11	 Bądź więc teraz przeklęty na ziemi, która rozwarła paszczę swoją,
         aby przyjąć z ręki twojej krew brata twego.
4,12	 Gdy będziesz uprawiał rolę, nie da ci już plonu swego. Będziesz tułaczem
         i wędrowcem na ziemi.


c/ Er i Onan czynili zło - Bóg pozbawił ich życia:

1M.38,7	 Lecz Er, pierworodny Judy, czynił zło przed Panem i dlatego Pan pozbawił
         go życia.
38,8	 Wtedy rzekł Juda do Onana: Obcuj z żoną brata swego i wypełnij wobec niej
         obowiązek powinowatego, aby zachować potomstwo bratu twemu.
38,9	 Lecz Onan, wiedząc, że to potomstwo nie będzie należało do niego,
         ilekroć obcował z żoną brata swego, niszczył nasienie swoje, wylewając
         je na ziemię, aby nie wzbudzić potomstwa bratu swemu.
38,10	 Panu nie podobało się to, co czynił, dlatego i jego pozbawił życia.

Na przykładzie Onana widzimy, że prawo wzbudzania potomstwa zmarłemu bratu było
zgodne z wolą Boga ( nie wiemy czy je nakazał Bóg, czy ludzie ) i dlatego Bóg
ukarał śmiercią za jego złamanie.

Obecnie też spotyka ludzi  kara za nieprzestrzeganie praw Bożych, nawet jeśli
ktoś ich nie zna.

WNIOSKI:
- człowiek od zawsze miał możliwość poznania, co jest grzechem,
- za grzech spotykała człowieka kara


2. Kto i jak mógł być zbawiony przed Chrystusem i przed zakonem?


Zasada zbawienia, czyli uratowania przed potępieniem była podobna jak obecnie.

Podstawą było posłuszeństwo Bogu wynikające z wiary w Niego.
Podam przykłady:

a/ Henoch był posłuszny Bogu, chodził z Bogiem i został wzięty do nieba
. przez wiarę został zbawiony, bo inaczej nie mógłby wejść do nieba

1M. 5,22  Po zrodzeniu Metuszelacha chodził Henoch z Bogiem trzysta lat
          i zrodził synów i córki.
1M.5,24	  Henoch chodził z Bogiem, a potem nie było go, gdyż zabrał go Bóg.

Hebr.11,5 Przez wiarę zabrany został Henoch, aby nie oglądał śmierci
          i nie znaleziono go, gdyż zabrał go Bóg. Zanim jednak został zabrany,
          otrzymał świadectwo, że się podobał Bogu.


b/ Abraham był posłuszny Bogu, został zbawiony, jest w raju

11,8	 Przez wiarę usłuchał Abraham, gdy został powołany, aby pójść na miejsce,
         które miał wziąć w dziedzictwo, i wyszedł, nie wiedząc, dokąd idzie.

Mat. 8,11  A powiadam wam, że wielu przybędzie ze wschodu i zachodu,
           i zasiądą do stołu z Abrahamem i z Izaakiem, i z Jakubem w Królestwie
           Niebios.


WNIOSKI :
- podstawą zbawienia ( czyli ratunku od śmierci wiecznej, wiecznego cierpienia )
  zawsze była wiara w Boga i  posłuszeństwo,
- ludzie zawsze mogli poznać, że Bóg istnieje ( np. poprzez przyrodę ),
- każdy człowiek miał poznanie grzechu poprzez sumienie lub oznajmienie przez Boga,
- człowiek ponosił konsekwencje grzechu także za życia.


II. ZAKON


1. Co to jest Zakon Boży?

Zakon Boży to:
-  nauka i przykazania Boga, objawione Żydom po wyjściu z niewoli egipskiej
   ( głównie opisane w księgach Mojżeszowych, od 2M.20  do 2M.25 oraz 5M. )
Bóg objawił je Mojżeszowi i Izraelitom na Górze Synaj.
Najpierw spisał je Mojżesz w Księdze Przymierza, a następnie Bóg ( podstawy, czyli
10 przykazań ), napisał obustronnie, na dwóch tablicach kamiennych i dał Mojżeszowi.
( po rozbiciu tablic Bóg, osobiście lub ręką Mojżesza, napisał je ponownie ).

2M.24,12   I rzekł Pan do Mojżesza: Wstąp do mnie na górę i zostań tam,
           a dam ci tablice kamienne, zakon i przykazania, które napisałem,
           aby ich pouczyć.
( hebr. hattora -zakon, nauka ,   hamicwa -przykazania )

5M.4,13	 I oznajmił wam swoje przymierze, które nakazał wam zachowywać:
         dziesięć słów, które wypisał na dwóch kamiennych tablicach.

2M.32,16   Tablice te były dziełem Bożym, a pismo było pismem Boga, wyrytym na
           tablicach,

Neh. 10,30 przyłączają się do swoich braci, do swoich dostojników, pod klątwą
           i przysięgą, że będą postępować według Zakonu Bożego, który został
           nadany za pośrednictwem Mojżesza, sługi Bożego, i że będą przestrzegać
           i wypełniać wszystkie przykazania Pana, Boga naszego,
           jego prawa i przepisy,


2M. 24,4   Wtedy Mojżesz spisał wszystkie słowa Pana, a wstawszy wcześnie rano,
           zbudował ołtarz u stóp góry i postawił dwanaście pomników dla dwunastu
           plemion izraelskich.
...
2M.24,7	 Następnie wziął Księgę Przymierza i głośno przeczytał ludowi, ten zaś
         zekł: Wszystko, co powiedział Pan, uczynimy i będziemy posłuszni.

Ps. 78,10   Nie strzegli przymierza Bożego, A według zakonu jego nie chcieli
            postępować.

Przez objawienie zakonu i przekazanie tablic kamiennych Bóg  potwierdził zawarcie
Przymierza z Izraelem ( Stare Przymierze, Stary Testament ).

Ważne: Izrael dostał zakon w postaci spisanej, co było szczególnym wyróżnieniem
i był jasne czego mają przestrzegać:

Rz.2,17	 Jeśli tedy ty mienisz się Żydem i polegasz na zakonie, i chlubisz się Bogiem,
 2,18	 i znasz wolę jego, i umiesz rozróżnić dobre od złego, będąc pouczonym
         przez zakon,

Moim zdaniem należy rozgraniczyć 10 przykazań podstawowych, które Bóg zapisał
na tablicach od pozostałego zakonu - pozostałe w różny sposób wynikały z podstawowych.
Jezus odwoływał się głównie do przykazań podstawowych gdy Go pytano, jakich przykazań
przestrzegać.
Logicznie rzecz biorąc, a także kluczowy fragment z Dz.15,28-29 ( do którego jeszcze
nawiążę) - skoro pogan nie obowiązywały przepisy zakonu dot. obrzezania,
czy postępowania z trądem, a mają zakon wypisany w sercu to by znaczyło, że mają
wypisany zakon podstawowy, czyli 10 przykazań.

Generalnie cały zakon miał jedną główną cechę - wywodził się z miłości Boga
i miłości bliźniego:
Gal. 5,14  Albowiem cały zakon streszcza się w tym jednym słowie, mianowicie
           w tym: Będziesz miłował bliźniego swego, jak siebie samego.


2. Po co został nadany Zakon Boży?


W Biblii mamy m. in. takie wyjaśnienia:
a/
Gal.3,19  Czymże więc jest zakon? Został on dodany z powodu przestępstw,
          aż do przyjścia potomka, którego dotyczy obietnica; a został on dany
          przez aniołów do rąk pośrednika.
Dodany- ( gr. proskleromai - 4214 ) - przyłączony
- został dodany z powodu przestępstw, czyli grzechów ludzi, aby było jasno wiadomo,
  co dobre, a co złe - tylko do przyjścia Jezusa
- ważne jest stwierdzenie "dodany z powodu przestępstw", to znaczy nie ustanowiony
  odrębnie, bez jakiegoś planu, ale zakon stanowił część planu Bożego
  spowodowanego tym, że ludzie nadal grzeszyli,

b/
Gal.3,24   Tak więc zakon był naszym przewodnikiem do Chrystusa, abyśmy z wiary
           zostali usprawiedliwieni.
- był naszym przewodnikiem do Chrystusa

c/
1Tym. 1,9  wiedząc o tym, że zakon nie jest ustanowiony dla sprawiedliwego,
           lecz dla nieprawych i nieposłusznych, dla bezbożnych i grzeszników,
           dla bezecnych i nieczystych, dla ojcobójców i matkobójców, dla mężobójców,
- ustanowiony dla tych, co są nieposłuszni Bogu, bo człowieka naprawdę kochającego
  Boga nie trzeba pouczać,

d/
Rz. 2,18  i znasz wolę jego, i umiesz rozróżnić dobre od złego,
          będąc pouczonym przez zakon,
- aby Żydzi znali jasno wolę Boga i umieli rozróżniać dobre od złego

e/
Rz.3,20	 Dlatego z uczynków zakonu nie będzie usprawiedliwiony przed nim żaden
         człowiek, gdyż przez zakon jest poznanie grzechu.

Rz. 7,7	 Cóż więc powiemy? Że zakon to grzech? Przenigdy! Przecież nie poznałbym
         grzechu, gdyby nie zakon; wszak i o pożądliwości nie wiedziałbym, gdyby
         zakon nie mówił: Nie pożądaj!

Poznanie -( gr. epignosis , 1921 ) znaczy też pojmowanie, zauważenie, rozumienie
- zakon umożliwiał zrozumienie i uświadomienie, co jest złe, co jest grzechem

f/
Rz.5,13	 albowiem już przed zakonem grzech był na świecie, ale grzechu się nie liczy,
         gdy zakonu nie ma;
Nie liczy ( ellogeo, 1677 ) - wpisywać komuś na rachunek, liczyć komuś
- żeby było jasne i jednoznaczne, co jest grzechem, i za co człowiek będzie rozliczony
  przez Boga

g/
Rz.5,20	 A zakon wkroczył, aby się upadki pomnożyły; gdzie zaś grzech się rozmnożył,
         tam łaska bardziej obfitowała,
- zakon miał być testem, kto naprawdę kocha Boga i miał wykazać, jaka jest natura
  człowieka

i/
Hebr.9,10  są to tylko przepisy zewnętrzne, dotyczące pokarmów i napojów,
           i różnych obmywań, nałożone do czasu zaprowadzenia nowego porządku.
- zakon miał wykazać, że uczynkami nikt nie jest w stanie być zbawiony,
  a został nadany do czasu przyjścia i ofiary Jezusa Chrystusa.

Grzech to każde nieposłuszeństwo Bogu ( z gr. amartia - 264 - błądzenie,
chybianie celu ).

Biorąc pod uwagę powyższe wersety można wysnuć wniosek, że zakon jednoznacznie
określał, co jest grzechem, co jest niezgodne z wolą Boga i za co grozi
oddzielenie od Boga na wieki.

Przed nadaniem oficjalnym zakonu, co jest dobre, a co złe był kwestią sumienia oraz
prawa ludzkiego - można było mieć wymówkę przed Bogiem ( "wszak o pożądliwości
nie wiedziałbym, gdyby nie zakon", Rz.7,7).


3. Czy zakon został nadany wszystkim, czy tylko Żydom?


a/ zakon w postaci pisemnej został dany dla ludu wybranego i wszystkich,
   którzy chcieli się przyłączyć ( jw. )
4M.15,27   A jeżeli pojedynczy człowiek zgrzeszy przez przeoczenie,
           to złoży jednoroczną kozę na ofiarę za grzech.
15,28	 Kapłan dokona przebłagania za tego człowieka, który uchybił, popełniając
         przed Panem grzech przez przeoczenie; gdy dokona za niego przebłagania,
         będzie mu odpuszczone.
15,29	 Zarówno tubylca z synów izraelskich, jak cudzoziemca, przebywającego
         wśród was, którzy popełnili błąd przez przeoczenie, obowiązuje jednakowe
         prawo.
15,30	 Lecz człowiek, zarówno tubylec jak i cudzoziemiec, który popełni
         to rozmyślnie, znieważa Pana. Człowiek ten będzie wytracony spośród
         swego ludu,



b/  poganie nie mają zakonu spisanego, ale zapisany jest w sercach:

Rz. 2,14  Skoro bowiem poganie, którzy nie mają zakonu, z natury czynią to,
          co zakon nakazuje, są sami dla siebie zakonem, chociaż zakonu nie mają;

Rz. 2,15  dowodzą też oni, że treść zakonu jest zapisana w ich sercach;
          wszak świadczy o tym sumienie ich oraz myśli, które nawzajem się oskarżają
          lub też biorą w obronę;

WNIOSEK:  10 przykazań obowiązuje wszystkich ludzi bo:  albo są wypisane
w sercu, albo były dane na piśmie narodowi wybranemu.

Część zakonu obowiązywała tylko naród wybrany i tych ludzi, co się przyłączyli.


3. Kto mógł być zbawiony po nadaniu zakonu?


Jak już wspomniałem, podstawą zbawienia ( czyli ratunku od śmierci wiecznej )
zawsze była wiara w Boga i  posłuszeństwo, niezależnie od zakonu.

Po nadaniu zakonu mógł być zbawiony tylko ten z narodu wybranego, co wypełnił
cały zakon. Jednoznacznie sens tego oddają wersety:

Rz.10,5	 Tak bowiem Mojżesz pisze o usprawiedliwieniu, które jest z zakonu: Człowiek,
         który spełnił zakon, przezeń żyć będzie.

Gal.3,12 Zakon zaś nie jest z wiary, ale: Kto go wypełni, przezeń żyć będzie.

W praktyce jest niemożliwe, aby ktoś wypełnił cały zakon i dlatego nadal podstawą
zbawienia była i jest wiara oraz wynikające z niej posłuszeństwo Bogu.

Rz.3,28	 Uważamy bowiem, że człowiek bywa usprawiedliwiony przez wiarę,
         niezależnie od uczynków zakonu.

Gal.3,11 A że przez zakon nikt nie zostaje usprawiedliwiony przed Bogiem,
         to rzecz oczywista, bo: Sprawiedliwy z wiary żyć będzie.

Oczywiście do Boga można było się modlić w wielu sprawach bez składania ofiary,
ale żeby prosić o odpuszczenie grzechów, to naród wybrany musiał składać ofiary
albo indywidualnie, albo za cały lud.

Po co więc Bóg wprowadził system składania ofiar i wszelkie rytuały związane
z dostępem do Niego?
Powodów może być kilka ( zajmujemy się tylko ofiarami za grzech ):
- przygotowanie ludzi na ofiarę Jezusa na to, że Jego krew zostanie przelana za nas,
- aby ludziom trudniej było zgrzeszyć ( złożenie ofiary wiązało się z kosztami
  oraz jawnością grzechu przed innymi ludźmi, co nie było łatwe )
- inne ludy też składały ofiary i naród wybrany nie czuł się gorszy

Złożenie ofiary było konieczne, aby grzech nieświadomy był odpuszczony:
Hebr. 9,22  A według zakonu niemal wszystko bywa oczyszczane krwią, i bez rozlania
            krwi nie ma odpuszczenia.

Z drugiej strony samo złożenie ofiary nie powodowało automatycznie, że grzech był
odpuszczony:
Hebr.10,4   Jest bowiem rzeczą niemożliwą, aby krew wołów i kozłów mogła gładzić
            grzechy.
Hebr.10,11  A każdy kapłan sprawuje codziennie swoją służbę i składa wiele razy
            te same ofiary, które nie mogą w ogóle zgładzić grzechów;

Jest to zrozumiałe, bo ludzie by grzeszyli na potęgę ( szczególnie bogatsi ),
skoro by wystarczyło złożyć tylko ofiarę i Bóg by odpuszczał.

Co więc dawało złożenie ofiary?
Hebr.9,13   Bo jeśli krew kozłów i wołów oraz popiół z jałowicy przez pokropienie
            uświęcają skalanych i przywracają cielesną czystość,

Jak widzimy złożenie ofiary za grzech było konieczne, aby nieczysty grzechem człowiek
był uświęcony i jako cieleśnie czysty mógł w ogóle przystąpić do Boga i prosić
o wybaczenie.
Był to akt uległości, skruchy i posłuszeństwa Bogu. Dopiero wtedy Bóg mógł odpuścić.
Mechanizm oddają wersety:
3M.4,27	 A jeżeli jakiś człowiek z prostego ludu zgrzeszy nieświadomie,
         wykraczając przeciwko jednemu z przykazań Pańskich, których przekraczać
         nie wolno, i ściągnie na siebie winę,
4,28	 a potem uświadomi sobie swój grzech, który popełnił, złoży jako
         swoją ofiarę kozę,
         samicę bez skazy, za swój grzech, który popełnił;
4,29	 położy rękę swoją na głowie ofiary za grzech i zarżnie to zwierzę ofiary
         za grzech na miejscu, gdzie się składa ofiary całopalne.
4,30	 Kapłan weźmie nieco z jej krwi na swój palec i rozmaże ją po rogach ołtarza
         całopaleń, resztę zaś jej krwi wyleje u podstawy ołtarza.
4,31	 Wszystek zaś jej tłuszcz usunie, tak jak się usuwa tłuszcz z ofiary pojednania,
         i spali go kapłan na ołtarzu jako woń przyjemną dla Pana. Kapłan dokona
         za niego przebłagania i będzie mu odpuszczone.

Aby grzech był odpuszczony przez Boga, człowiek najpierw musiał sobie uświadomić,
że zrobił coś złego.

Przy okazji wynikła sprawa grzechu świadomego i nieświadomego.
Niektóre fragmenty wyraźnie to rozgraniczają, a niektóre mówią ogólnie o grzechu.

Istotna uwaga: ofiary składano tylko za grzechy popełnione nieświadomie,
bez premedytacji.
Nie zauważyłem w Biblii wersetu wskazującego na składania ofiar za grzech popełniony
świadomie. Powtórzę tu fragment:
4M.15,27  A jeżeli pojedynczy człowiek zgrzeszy przez przeoczenie,
          to złoży jednoroczną kozę na ofiarę za grzech.
15,28	 Kapłan dokona przebłagania za tego człowieka, który uchybił,
         popełniając przed Panem grzech przez przeoczenie;
         gdy dokona za niego przebłagania, będzie mu odpuszczone.
15,29	 Zarówno tubylca z synów izraelskich, jak cudzoziemca, przebywającego
         wśród was, którzy popełnili błąd przez przeoczenie, obowiązuje
         jednakowe prawo.
15,30	 Lecz człowiek, zarówno tubylec jak i cudzoziemiec, który popełni
         to rozmyślnie, znieważa Pana.  Człowiek ten będzie wytracony spośród
         swego ludu,


W Biblii widzimy, że grzech popełniony świadomie jest traktowany surowiej przez Boga
np. cudzołóstwo, czary, bałwochwalstwo, morderstwo - bo jest to zniewaga Boga.
Za grzechy świadome była wymierzana  surowsza kara, włącznie z karą śmierci.
Za wspomniane wyżej grzechy groziła kara śmierci wymierzona przez ludzi.
Regułą była surowa kara za świadomy grzech.

Należy pamiętać, że zawsze obowiązywała zasada - jak szczerze żałujesz, to Bóg
ci odpuści,
choć są pewne granice cierpliwości Boga.  Bóg napomina ale może dojść do sytuacji
jak poniżej:
Jer. 7,16   Lecz ty nie wstawiaj się za tym ludem i nie zanoś za nim błagania
            ani modlitwy, i nie nalegaj na mnie, gdyż cię nie wysłucham!
	
Wiemy, że grzech nieświadomy Bóg odpuszczał, ale czy odpuszczał też świadomy?

Tak, grzech świadomie popełniony też był odpuszczany przez Boga. Przykłady:
- Mojżesz zgrzeszył świadomie, nie będąc posłuszny Bogu, gdy uderzył laską w skałę
  (3M.20,8 ) i spotkała go kara surowa ( nie wszedł do ziemi obiecanej ),
   ale Bóg mu odpuścił, bo widzimy, że był z Bogiem, o czym świadczy rozmowa
   z Jezusem ( Mat.17,3 )
- Dawid popełnił cudzołóstwo z Batszebą, a jednak Bóg mu odpuścił ( 2Sam.12,13)
- Łotr na krzyżu się upamiętał, choć wcześniej grzeszył świadomie, Bóg mu odpuścił,
  i jeszcze tego samego dnia, po śmierci, łotr znaleźć się w raju ( Łuk.23,43)

Biblia nie jest że sobą sprzeczna, więc skoro np. za cudzołóstwo groziła kara śmierci,
a Dawid go popełnił z Batszebą i nie został uśmiercony ( konsekwencje poniósł
jego syn).
To oznacza, że Bóg bierze pod uwagę wszelkie okoliczności zdarzenia oraz
dotychczasowe życie człowieka.


Tak więc Bóg odpuszczał zarówno grzechy popełnione świadomie, jak i nieświadomie,
choć inna była ich ocena i konsekwencje.
W przypadkach wątpliwych zawsze się można było zwrócić do Boga:
2M. 22,9  W każdej sprawie o sprzeniewierzenie, czy to wołu, czy osła,
          czy jagnięcia, czy szaty, czy jakiejkolwiek zguby, o której ktoś powie,
          że to jest jego własność, powinni obaj dany przypadek przedłożyć Bogu:
          kogo Bóg uzna winnym, ten odda bliźniemu swemu podwójnie.


Wracając do procedury zakonu.
Taki był podstawowy schemat odpuszczenia grzechu nieświadomego i zbawienia wynikający
z zakonu, obowiązujący do czasu śmierci Jezusa:


Człowiek -> wyznanie grzechu -> kapłan -> ofiara -> Bóg -> odpuszczenie -> zbawienie


lub grzechu świadomego:


Człowiek -> wyznanie grzechu -> Bóg -> odpuszczenie ->(kara za życia)-> zbawienie


Sam człowiek nie mógł złożyć ofiary, potrzebne było pośrednictwo kapłana
i wyznaczone do tego miejsce:
3M.17,8	 Powiesz też do nich: Ktokolwiek z domu izraelskiego albo z obcych przybyszów,
         którzy mieszkają pośród nich, będzie składał ofiarę całopalną albo inną,
17,9	 a nie przyprowadzi jej do wejścia do Namiotu Zgromadzenia,
         aby ją ofiarować Panu, mąż ten będzie wytracony ze swego ludu

WNIOSKI:
- zakon to nauka i przykazania Boga dane w celu jednoznacznego określenia
  i uświadomienia, co jest grzechem,
  . naród wybrany dostał go od Boga na piśmie, co było wielkim wyróżnieniem i
    potwierdzeniem zawarcia przymierza,
  . dla pogan zakonem było ich sumienie, pobudzane przez Boga,
- zakon wywodził się z miłości Boga i ludzi,
- podstawą zakonu było i jest 10 przykazań,
- człowiek mógł być zbawiony z zakonu tylko gdy cały wypełnił (w praktyce to niemożliwe),
- ofiary były składane tylko za grzech nieświadomy
-  składanie ofiar wymagało pośredników,  którymi byli kapłani,
- ofiary za grzech nie mogły spowodować automatycznego odpuszczenia, przywracały tylko
  cielesną czystość i umożliwiały dostęp do Boga w celu proszenia o wybaczenie,
- Bóg też odpuszczał świadomie popełniony grzech, ale regułą była surowa kara
  wymierzana przez Boga lub ludzi ( z karą śmierci włącznie ),
- zakon miał uświadomić, że człowiek jest zbyt słaby aby sprostać przykazaniom,
- zakon był etapem przejściowym do czasu przyjścia Jezusa
- niezależnie od obowiązywania zakonu nadal podstawą zbawienia była wiara
  i posłuszeństwo Bogu.


III. ŁASKA, JEZUS


Jak wiemy zakon został nadany aż do przyjścia Syna Bożego, (Gal.3,19).
Co zmienił Jezus Chrystus:

a/  tylko Jezus, jako człowiek, jedyny z ludzi, wypełnił cały zakon:

Mat. 5,17  Nie mniemajcie, że przyszedłem rozwiązać zakon albo proroków;
           nie przyszedłem rozwiązać, lecz wypełnić.

Nie zniósł go, jak niektórzy uważają ( ci, co się nie chcą upamiętać ), ale uznał
za bezużyteczny jako całość, bo i tak nie mógł być wypełniony:

Ef.2,15	  On zniósł zakon przykazań i przepisów, aby czyniąc pokój,
          stworzyć w sobie samym z dwóch jednego nowego człowieka
2,16  	 i pojednać obydwóch z Bogiem w jednym ciele przez krzyż, zniweczywszy
         na nim nieprzyjaźń;
2,17	 i przyszedłszy, zwiastował pokój wam, którzyście daleko, i pokój tym,
         którzy są blisko.
2,18	 Albowiem przez niego mamy dostęp do Ojca, jedni i drudzy w jednym Duchu.
Zniósł ( gr. uznał za bezużyteczny )

Jezus więc nie wykreślił  całkowicie zakonu, ale uznając za bezużyteczny, zastąpił
sobą - czyli podstawowe przykazania  są ważne, ale ponieważ nie jesteśmy w stanie
ich wszystkich wypełnić, to Jezus je wypełnił i podstawą zbawienia jest Chrystus,
a przestrzeganie przykazań jest sprawą wtórną, wynikającą z wiary w Jezusa:
Rzym. 3,21   Ale teraz niezależnie od zakonu objawiona została sprawiedliwość
             Boża, o której świadczą zakon i prorocy,
3.22         i to sprawiedliwość Boża przez wiarę w Jezusa Chrystusa dla wszystkich
             wierzących. Nie ma bowiem różnicy,
3,23         gdyż wszyscy zgrzeszyli i brak im chwały Bożej,
3,24	     i są usprawiedliwieni darmo, z łaski jego, przez odkupienie
             w Chrystusie Jezusie,


b/ złożył doskonałą ofiarę że swojego ciała, dając się ukrzyżować, abyśmy już
      nie musieli składać ofiar i mogli wyznawać swoje grzechy Bogu bez
      pośrednictwa ludzi - kapłanów

    
Rz.8,3	 Albowiem czego zakon nie mógł dokonać, w czym był słaby z powodu ciała,
         tego dokonał Bóg: przez zesłanie Syna swego w postaci grzesznego ciała,
         ofiarując je za grzech, potępił grzech w ciele,

Hebr.7,22	 O ileż lepszego przymierza stał się Jezus poręczycielem!
7,23	 Tamtych kapłanów było więcej, gdyż śmierć nie pozwalała im pozostawać
         w urzędzie;
7,24	 ale Ten sprawuje kapłaństwo nieprzechodnie, ponieważ trwa na wieki.
7,25	 Dlatego też może zbawić na zawsze tych, którzy przez niego przystępują
         do Boga, bo żyje zawsze, aby się wstawiać za nimi.

c/ Jezus, jako doskonały człowiek ( i Bóg ) stał się jedynym pośrednikiem między
   Bogiem a ludźmi

1Tym. 2,5   Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi,
            człowiek Chrystus Jezus,


d/ możemy wyznawać grzechy Bogu bezpośrednio dzięki temu, że Jezus stał się
      ofiarą, ( ale prosimy o odpuszczenie w imieniu Jezusa ):

1Jana 1,9  Jeśli wyznajemy grzechy swoje, wierny jest Bóg i sprawiedliwy i odpuści
           nam grzechy, i oczyści nas od wszelkiej nieprawości.

Ef.2,18	 Albowiem przez niego mamy dostęp do Ojca, jedni i drudzy w jednym Duchu.

Kol. 3,17  i wszystko, cokolwiek czynicie w słowie lub w uczynku, wszystko czyńcie
           w imieniu Pana Jezusa, dziękując przez Niego Bogu Ojcu.

e/  pokazał prawdziwą naturę kochającego Boga

f/  Jezus sprawił, że warunek zbawienia jest prosty i jednoznaczny. 
       Kto uwierzy w Jezusa - będzie zbawiony, kto nie uwierzy - będzie potępiony.
       Już prościej nie można. Nikt już nie może się tłumaczyć, że czegoś
       nie rozumie lub inaczej interpretuje Boże Słowo.


g/     żeby by zbawionym, wystarczy uwierzyć w Jezusa, z czym się wiąże
       wyznanie grzechów oraz posłuszeństwo Bogu (o czym wspomniałem na
       wstępie rozważania)
. 10 przykazań nadal obowiązuje  - sednem jest miłowanie Boga i bliźniego
  i wszystkie działania z tego wynikające,
. przestrzeganie tych przykazań ma wynikać z miłości do Boga, z posłuszeństwa
  a nie być tylko na pokaz lub z przymusu,
. pamiętajmy, że część przykazań pochodnych została zmieniona przez Jezusa,
  jako Boga (np. oko za oko na nadstawianie drugiego policzka),
. jeśli nie wiesz, czy coś jest zgodne z wolą Boga to znając z Biblii naturę
  Boga zadaj sobie pytanie: Czy Jezus by tak postąpił?  I już masz odpowiedź.

Myślę, że dylemat, czy prócz dekalogu przestrzegać innych przepisów zakonu oddają
wersety ( dla mnie kluczowe ):
Dz.15,5	 Lecz niektórzy ze stronnictwa faryzeuszów, którzy uwierzyli, powstali,
         mówiąc: Trzeba ich obrzezać i nakazać im, żeby przestrzegali zakonu
         Mojżeszowego.

15,6	 Zgromadzili się więc apostołowie i starsi, aby tę sprawę rozważyć.
15,7	 A gdy to już długo rozpatrywano, wstał Piotr i rzekł do nich: Mężowie bracia,
         wy wiecie, że Bóg już dawno spośród was mnie wybrał, aby poganie przez
         usta moje usłyszeli słowa Ewangelii i uwierzyli.
15,8	 Bóg też, który zna serca, przyznał się do nich, dając im Ducha Świętego
         jak i nam,
15,9	 i nie uczynił żadnej różnicy między nami a nimi, oczyściwszy przez wiarę
         ich serca.
15,10	 Przeto teraz, dlaczego wyzywacie Boga, wkładając na kark uczniów jarzmo,
         którego ani ojcowie nasi, ani my nie mogliśmy unieść?
15,11	 Wierzymy przecież, że zbawieni będziemy przez łaskę Pana Jezusa,
         tak samo jak i oni.
…
15,19	 Dlatego sądzę, że nie należy czynić trudności tym spośród pogan,
         którzy nawracają się do Boga,
15,20	 ale polecić im, żeby się wstrzymywali od rzeczy splugawionych przez bałwany,
         od nierządu, od tego, co zadławione, i od krwi.
…
15,28	 Postanowiliśmy bowiem, Duch Święty i my, by nie nakładać na was
         żadnego innego ciężaru oprócz następujących rzeczy niezbędnych:
15,29	 Wstrzymywać się od mięsa ofiarowanego bałwanom, od krwi, od tego,
         co zadławione,
         i od nierządu; jeśli się tych rzeczy wystrzegać będziecie, dobrze
         uczynicie.Bywajcie zdrowi.

15,30	 A gdy wysłańcy przyszli do Antiochii, zgromadzili zbór i oddali list.
15,31	 A gdy go przeczytali, uradowali się jego zachęcającą treścią.

Widzimy,  że nawet ówcześni chrześcijanie pochodzenia żydowskiego mieli dylemat,
jak podchodzić do przestrzegania dodatkowych przykazań.
Jednak  Bóg - Duch Święty potwierdził  jednoznacznie, że zbawienie jest z łaski
i dla Żydów, i dla innych ludzi, a nie z uczynków. Polecił jedynie przestrzegać
tych dodatkowych przykazań, które związane były ( bezpośrednio lub pośrednio )
z bałwochwalstwem lub nierządem ( cielesnym lub duchowym )

Dygresja: nie rozumiem do końca, dlaczego akurat krew była taka ważna dla
Boga - ale była.
Może dlatego, że bez krwi nie ma życia, związana jest ze składaniem ofiar np.
pokropienie ołtarza,
w zadławionym mięsie jest jej dużo no i  krew Jezusa została przelana za nasze winy.
Na przykład:
3M. 17,14  Gdyż życie wszelkiego ciała jest w jego krwi, w niej ono tkwi;
           dlatego powiedziałem do synów izraelskich: Nie będziecie spożywać krwi
           z żadnego ciała, gdyż życie wszelkiego ciała jest w jego krwi, więc każdy,
           kto ją spożywa, będzie wytracony.

Nawet podejście do przestrzegania sabatu ( czyli siódmego dnia tygodnia ),
czy spożywania pokarmów  wynika z miłości do Boga i nikt nie ma prawa nas z tego
powodu osądzać:
Kol.2,16  Niechże was tedy nikt nie sądzi z powodu pokarmu i napoju albo z powodu
          święta lub nowiu księżyca bądź sabatu.
2,17	  Wszystko to są tylko cienie rzeczy przyszłych; rzeczywistością natomiast
          jest Chrystus.
2,18	 Niech was nikt nie potępia, kto ma upodobanie w poniżaniu samego siebie
         i w oddawaniu czci aniołom, a opierając się na swoich widzeniach, pyszni
         się bezpodstawnie cielesnym usposobieniem swoim,
2,19	 a nie trzyma się głowy, z której całe ciało, odżywiane i spojone stawami
         i ścięgnami, rośnie wzrostem Bożym.
2,20	 Jeśli tedy z Chrystusem umarliście dla żywiołów świata, to dlaczego
         poddajecie się takim zakazom, jakbyście w świecie żyli:
2,21	 nie dotykaj, nie kosztuj, nie ruszaj?
2,22	 Przecież to wszystko niszczeje przez samo używanie, a są to tylko
         przykazania i nauki ludzkie.
2,23	 Mają one pozór mądrości w obrzędach wymyślonych przez ludzi, w poniżaniu
         samego siebie i w umartwianiu ciała, ale nie mają żadnej wartości,
         gdy chodzi o opanowanie zmysłów.

I to jest dla nas obecnie wiążące -  mamy dobrowolnie, z miłości do Boga i bliźniego
przestrzegać  tego co niezbędne, a co wynika z całej Biblii- po uwzględnieniu
podejścia opisanego w Nowym Testamencie. Żadnych innych ciężarów.
Pamiętaj, że posłuszeństwo Bogu jest głównie dla twojego dobra.
Ważne spostrzeżenie - jeśli masz wątpliwości, czy czegoś przestrzegać, to proś Boga
o mądrość, a na pewno dostaniesz we właściwym czasie. Nas przekonał w ten sposób do
oddawania dziesięciny i nie spożywania krwi.

Przypomnę,  że pod zakonem schemat prowadzący do zbawienia był następujący:

Człowiek-> wyznanie grzechu->KAPŁAN -> OFIARA -> Bóg-> odpuszczenie-> zbawienie


Schemat ten, dzięki Jezusowi przedstawia się obecnie następująco:


Człowiek -> wyznanie grzechu->   JEZUS  ->  Bóg -> odpuszczenie-> zbawienie


Jezus zastąpił składanie ofiar i pośredników kapłanów.

Jezus złożył za nas ofiarę, przelawszy krew na krzyżu. Stał się doskonałą ofiarą
i jednocześnie kapłanem.  Zastąpił ofiary i pośrednika kapłana.
Sam stał się jedynym pośrednikiem między Bogiem Ojcem, a człowiekiem.

Jezus jest ofiarą za każdy grzech ( nie licząc przeciwko Duchowi Świętemu ),
ale jeśli trwamy w grzechu i pomimo upomnień się nie upamiętamy to:
Hebr.10,26   Bo jeśli otrzymawszy poznanie prawdy, rozmyślnie grzeszymy,
             nie ma już dla nas ofiary za grzechy,
10,27        lecz tylko straszliwe oczekiwanie sądu i żar ognia,
             który strawi przeciwników.


Wiem, że to może się wydawać skomplikowane, szczególnie dla świeżo nawróconych,
ale jak idziesz za Bogiem, to Bóg będzie cię powoli wprowadzał w prawdę.


PODSUMOWANIE

1. Podstawą zbawienia człowieka od zawsze była i jest wiara w Boga i wynikające
   z niej posłuszeństwo Bogu ( sama wiara nie wystarczy, bo kto wierzy - spełnia
   uczynki ).

2. Każdy człowiek od zawsze miał i ma możliwość poznania Boga oraz poznania,
   co jest grzechem ( niezależnie, czy jest Żydem, czy poganinem )
   . przez sumienie
   . przez oznajmienie Boga ( sny, objawienia )
   . przez Zakon
Jednakże prawa Boże nie były jawne i jednoznacznie określone dla każdego.

3. Zakon był w planie Bożym i został dany przez Boga na piśmie, żeby:
   . potwierdzić przymierze Boga z narodem wybranym  ( nobilitacja narodu )
   . jednoznacznie było wiadomo, co jest grzechem ( umożliwiał zrozumienie grzechu )
   . wykazać, jaka jest prawdziwa natura człowieka i że żaden człowiek nie jest
     w stanie wypełnić całego Zakonu, aby być zbawionym ( zbawienie nie jest
     z uczynków )
   . przygotować ludzi na przyjście Jezusa Chrystusa, jako doskonałego kapłana
     i jedynego pośrednika między Bogiem a ludźmi.


4. Jezus umożliwił nam bezpośredni dostęp do Boga Ojca, bez konieczności składania
   ofiar i bez pośrednictwa ludzi - kapłanów.
   Zbawienie jest z łaski, niezależnie od przepisów Zakonu.

5. Dzięki Jezusowi reguła zbawienia jest prosta, jednoznaczna i jasna dla każdego.

Nawet jeśli do kogoś nie dotarła jeszcze Ewangelia, to ma możliwość poznania Boga
w inny sposób ( jak opisałem ). A Bóg takie poznanie maksymalnie ułatwia.

Obecnie mamy dużo łatwiej uwierzyć, dzięki rozpowszechnieniu Biblii i wszelkich
komentarzy w wielu językach.

Każdy kto szuka Boga, to Go znajdzie. I chwała Bogu!



BIBLIGRAFIA:
Wszystkie cytaty pochodzą z Biblii Warszawskiej.

1. Grecko- polski Nowy Testament, ks. Remigiusz Popowski, Michał Wojciechowski,
   wyd. Vocatio, 1994

2. Wielki słownik grecko-polski Nowego Testamentu, ks. Remigiusz Popowski
   wyd. Vocatio, 2006 ( liczby przy greckich słowach to pozycja w słowniku ).

3. Wieki słownik hebrajsko-polski i aramejsko-polski Starego Testamentu
   ( t. I i II ),
   Ludwig Koehler, Walter Baumgartner, Johann Jakob Stamm, wyd, Vocatio,  2008

Opracowano: 2009-01-03

tablicekam2
mail2
KONTAKT